گفتمان

نظرات خوب بچه های تیم در مورد تمرینات روز پنج شنبه 96,8,25

دسته ها: گفتمان
کلمات کلیدی:
چاپ

مدیر گفتمان سایتمدیر گفتمان سایت

سایر نوشته ها توسط مدیر گفتمان سایت

63 نظر در مطلب "نظرات خوب بچه های تیم در مورد تمرینات روز پنج شنبه 96,8,25" ثبت شده است

هلنا شهری

1396/08/25 06:27 ب.ظ

سلام ما امروز مثل همیشه اول 100 تا طناب زدیم و نرمش کردیم


هلنا شهری

1396/08/25 06:39 ب.ظ

و بعد 200 وارم رفتیم امروز بقیه ی بچه ها واتر پلو داشتند اما بعضی از بچه ها مثل خودم واتر پلو لازی نکردند ولی من خیلی دوست دارم واتر پلو بازی کنم اما مهتاب جون گفتن که هنوز زوده برای همین امروز تمریناتی که سارا جون گفتن را رفتیم اول کرال سینه بدون نفس رفتیم و بعد پروانه بعد کرال پشت وقتی این تمرین ها در عرض تمام شد باید تمرین هایی در طول استخر می رفتیم اول 200 پروانه رفتیم که هر 3دست 1نفس بود بعد200کرال پشت رفتیم وبعد دست قورباغه موج پروانه رفتیم در اخر هم کرال سینه رفتیم که کلا800 متر شد خیلی خوب بود در اخر تمریناتم یعنی وقتی تمرین ها تمام شد مقدماتی بازگشت رفتیم امروز هم مثل روز های دیگر عالی بود


ارغوان كريمي

1396/08/25 06:56 ب.ظ

امروزماشناهاى پروانه-کرال سينه-کرال پشت -قورباغه وموج رفتيم ما شنای پروانه راسه دست یک هوارفتیم و شنای قورباغه و موج را با هم رفتیم و شنای کرال سینه راهم شش دست یک هوارفتیم.🏊


هانا مروتي

1396/08/25 07:13 ب.ظ

باسلام

ما امروز اول طناب زديم و بعد وارم رفتيم كه ٥٠٠ متر بود .

ما امروز در كل ٢٢٦٦ متر شنا كرديم كه عالللللي بود 👌🏻👌🏻👌🏻👌🏻👌🏻👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻


هانا مروتي

1396/08/25 07:17 ب.ظ

و بعد ٢٠٠ متر حمل توپ به جلو و ٢٠٠ متر حمل توپ به پشت رفتيم و بعد توپ را از دستي به دست ديگر داديم كه كمي سخت بود 😅😅


هانا مروتي

1396/08/25 07:20 ب.ظ

و بعد واتر پلو بازي كرديم 😃😃😃😃🤽🏻‍♀️🤽🏻‍♀️🤽🏻‍♀️

من و رميصا كاپيتان بوديم و بازي خيلي خوب و دوستانه اَي بود 👍🏻👍🏻👍🏻👍🏻


هانا مروتي

1396/08/25 07:22 ب.ظ

من از يگانه عزيز خيلي راضي بودم و تشكر مي كنم از بازي خيلي خوبش 🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻🙏🏻😘😘


هانا مروتي

1396/08/25 07:24 ب.ظ

ولي خوب آخرش هم ما باختيم .😱

ولي چون بازي دوستانه و خيلي خوبي بود خيلي ناراحت نشدم چون مي دونستم بچه ها سعي خودشون رو كردن 👍🏻👍🏻🤽🏻‍♀️🤽🏻‍♀️🤽🏻‍♀️


هانا مروتي

1396/08/25 07:26 ب.ظ

در واتر پلو من كلا دو بار كاپيتان شدم .ولي كلا به نظر خودم وقت هايي كه حمله بودم هم خوب بازي كردم البته از نظر خودم 🤽🏻‍♀️🤽🏻‍♀️🤽🏻‍♀️🤽🏻‍♀️👌🏻👍🏻


هانا مروتي

1396/08/25 07:28 ب.ظ

در كل امروز روز خوبي بود 👍🏻🏊🏻‍♀️🤽🏻‍♀️

من تشكر مي كنم از مربيان بسيار خوبم ❤️❤️💋💋💋🙏🏻🙏🏻🙏🏻😘😘😘😘🏊🏻‍♀️🏊🏻‍♀️


پارميدا احمدي

1396/08/25 09:58 ب.ظ

با سلام و خسته نباشيد به مربي عزيزم❤️❤️❤️🌹🌹🌹😘😘😘

ما امروزبعد از طناب و ورزش ٥٠٠ متر وارم رفتيم . سپش ٢٠٠ متر حمل توپ سينه و پشت كار كرديم.


پارميدا احمدي

1396/08/25 10:00 ب.ظ

ما واتر پلو بازي كرديم كه تيم ما برد😊😊😊🤽🏼‍♀️🤽🏼‍♀️🤽🏼‍♀️🤽🏼‍♀️🤽🏼‍♀️🤽🏻‍♂️🤽🏻‍♂️🤽🏻‍♂️

بعد با فين ٨٠٠ متر رفتيم كه ٢٠٠ متر پروانه ، ٢٠٠ پشت ، ٢٠٠ سينه و ٢٠٠ متر قورباغه رفتيم.🏊🏼‍♀️🏊🏼‍♀️🏊🏼‍♀️🏊🏼‍♀️🏊🏼‍♀️🏊🏼‍♀️🏊🏼‍♀️🏊🏼‍♀️


پارميدا احمدي

1396/08/25 10:01 ب.ظ

سپس٦٦ متر ركوردگيري كرديم و بعد دو طول بازگشت .

امروز تمرينات خوبي داشتيم و من بسيار لذت بردم.

😍😍😍😍😜😜😜🙏🙏🙏


پارميدا احمدي

1396/08/25 10:02 ب.ظ

از همه زحمات مهتاب جوون خيلي خيلي تشكر

ميكنم🙏🙏🙏🙏🌹🌹🌹🌹❤️❤️

❤️❤️❤️😘😘😘😘🌺🌺🌺🌺


پارميدا احمدي

1396/08/25 10:23 ب.ظ

واترپلو

از آن‌جا که واترپلو یک ورزش آبی تیمی ست، بنابراین، مهارت در شنا حرف اول را می‌زند. چراکه بازیکنان باید در خلال بازی به دفعات، طول سی‌متری استخر را شنا کنند.

شنای کرال سینه‌ای که در واترپلو استفاده می‌شود متفاوت از شنای معمولی است، به‌نحوی که بازیکنان واترپلو با سری دائماً بازیکنان واترپلو با سری دائماً بیرون از آب شنا کنند تا زمین بازی را تحت نظر داشته باشند. شنای کرال پشت از سوی بازیکنان مدافع مورد استفاده قرار می‌گیرد تا مهاجمان در حال حمله را تعقیب کنند، دروازه‌بان نیز برای این‌که بتواند توپ را پس از پاس دادن، تعقیب کند از این نوع شنا بهره می‌برد.


پارميدا احمدي

1396/08/25 10:25 ب.ظ

کرال پشت واترپلو نیز با روش معمول آن فرق می‌کند؛ بازیکنان تقریباً عمود در آب می‌نشینند و از حرکات پادوچرخه همراه با دست‌های کوتاه در کنار، به‌جای دست‌های کشیده و بلند استفاده می‌کنند. این امر به بازیکن اجازه می‌دهد بازی را ببیند و به‌طور سریع موقعیت خود را تغییر دهد.


پارميدا احمدي

1396/08/25 10:26 ب.ظ

▪ مهارت‌های کنترل توپ در واترپلو

از آن‌جائی که تمام بازیکنان، تنها با یک دست می‌توانند توپ را لمس کنند، لذا باید توانائی گرفتن و پرتاب توپ را با یک دست داشته باشند. بازیکنان مجرب واترپلو می‌توانند با یک حرکت، پاسی را گرفته، پاس داده و یا شوت کنند.


پارميدا احمدي

1396/08/25 10:27 ب.ظ

▪ حرکت دست و پا در آب، جهت عمود نگه داشتن بدن

معمول‌ترین شکل پا زدن در آب، عموماً به دلیل دورانی پا تحت عنوان ”پادوچرخه“ نام برده می‌شود. پادوچرخه به هنگام بازی به کار گرفته می‌شود؛ چراکه بازیکنان نمی‌توانند کف استخر را لمس کنند. مزیت پادوچرخه این است که به بازیکن اجازه می‌دهد در موقعیتی پایدار در سطح آب بماند و نسبت به گونه‌های دیگر پا زدن در آب، از جمله حرکت پا قیچی انرژی کمتری مصروف دارد؛ که نتیجهٔ آن حرکت‌های سریع به بالا و پائین بازیکن می‌باشد. این می‌تواند در حالت عمودی یا افقی استفاده شود.

پادوچرخه در حالت افقی، جهت تداوم حرکت رو به جلوی بازیکن مهاجم، مورد استفاده قرار می‌گیرد. پا دوچرخهٔ عمودی، برای به‌دست آوردن یک موقعیت بالاتر از رقیب انجام می‌گیرد. با سریع‌تر پا زدن در یک فاصلهٔ زمانی کوتاه، بازیکن می‌تواند برای متوقف نمودن، پاس دادن یا شوت کردن توپ، بالا و بیرون از آب بیاید (تا حد مایو ـ تا زیر کمرشان). حرکت پادوچرخه در یک روش پیشروی واترپلو به نام ”عنکبوتی“ نیز به کار می‌رود. جائی که یک مهاجم یا مدافع می‌تواند به‌طور قانونی، بازیکن حریف را با حرکت‌های تند و تیز دست، آرنج‌های بالا و بازو و هم‌چنین پادوچرخهٔ کاملاً باز، دفع کند و محدوده‌ای ایجاد نماید که بازیکنان حریف نتوانند وارد شوند.


طاهره

1396/08/26 02:26 ق.ظ

با سلام وخسته نباشيد به معلمان گرامي

ما امروز اول نرمش كرديم وبعد وارم رفتيم

وبعد حمل توپ انجام داديم


طاهره

1396/08/26 02:34 ق.ظ

ما امروز وا ترپلو بازي كرديم من امروز هم دروازه وهم حمله وايسادم خوب من خيلي خوب امروز بازي كردم من در گروه هـانا بودم وبازي خيلي خوب ودوستانه اي بود🤽🏼‍♀️


طاهره

1396/08/26 02:40 ق.ظ

وبعد از بازي ما ٢٠٠پروانه رفتيم وبعد٢٠٠كرال پشت وبعد٢٠٠دست قورباقه موج پروانه وبعد٢٠٠كرال سينه رفتيم و ٦٦كرال سينه رفتيم وبعد باز گشت


طاهره

1396/08/26 02:44 ق.ظ

واترپلو (Water polo) یک ورزش گروهی است که با استفاده از توپ در آب برگزار می‌شود. که در آن دو تیم با ۶ بازیکن و یک دروازه‌بان در هر تیم به همراه ۵ بازیکن ذخیره در این ورزش شرکت می‌کنند و در محوطه‌ای درون استخر به ابعاد ۲۰در ۲۵ متر بازی می‌کنند. بازیکنان باید با شنا کردن حرکت کنند. این بازی در ۴ زمان ۸ دقیقه‌ای برگزار می‌شود. برنده تیمی است که در این ۴ زمان توپ‌های بیشتری را وارد دروازهٔ حریف کند.

تاریخچه ویرایش

واترپلو در دهه ۱۸۷۰ در بریتانیا اختراع شد و نخستین قواعد آن در اسکاتلند و انگلیس ایجاد شد، اولین بازی بین‌المللی بین تیم‌های ملی این دو کشور در سال ۱۸۹۰ در لندن برگزار و با پیروزی اسکاتلند به پایان رسید. ترجمه تحت‌اللحفظی واترپلو به معنای «چوگان آبی» است. این رشته نخستین ورزش گروهی بود که در سال ۱۹۰۰ وارد المپیک شد که با قهرمانی بریتانیا همراه بود. حاکمیت بریتانیایی‌ها بر این رشته بعدها از میان رفت و کشورهایی چون مجارستان، ایتالیا، هلند و کشورهای اروپای شرقی به قدرت‌های اول این رشته بدل شدند. ورود واترپلوی زنان به بازی‌های المپیک در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی صورت گرفت. ادارهٔ این ورزش در سطح بین‌المللی بر عهده فدراسیون بین‌المللی شنا با نام اختصاری «فینا» است. طول استخر واترپلو در مسابقات بین‌المللی ۳۰ و عرض آن ۲۰ متر است. دروازه‌ها ۳ متر عرض دارند و ۹۰ سانتی‌متر از سطح آب ارتفاع دارند. وزن توپ هم ۴۰۰ تا ۴۵۰ گرم است. در مسابقات زنان از استخر کوچکتری به طول ۲۵ و عرض ۱۷ متر استفاده می‌شود.[۱]


طاهره

1396/08/26 02:47 ق.ظ

برای انجام ورزش واترپلو ورزشکار باید در بعضی کارها مهارت داشته باشد. اولین فاکتور لازم برای شروع این ورزش، مهارت در شنا است. در این ورزش، بازیکنان باید بتوانند طول ۳۰ متری استخر را بارها و بارها شنا کنند. نوع شنا کردن بازیکنان واترپلو با شنای کلاسیک متفاوت است. در این روش بازیکنان از یک استیل آزاد استفاده می‌کنند به طوری که هنگام شنا کردن همیشه سر آنها از آب بیرون خواهد بود تا بتوانند بر بازی مسلط باشند. مهارت دومی که بازیکنان باید به دست آورند، شیوه کنترل توپ با یک دست است. همچنین این ورزشکاران باید بتوانند توپ را با هر دو دست خود کنترل کنند. مهارت دیگری که ورزشکاران این رشته باید داشته باشند، نوعی پا دوچرخه‌است که در آن حرکات پا به صورت دایره وار انجام می‌شود. در این حرکت که ورزشکاران از آن برای نگه داشتن خود روی سطح آب استفاده می‌کنند، انرژی بسیار کم مصرف می‌شود. ورزشکاران ورزش واترپلو باید از تمرکز و سرعت عمل بالایی برخوردار باشند تا بتوانند بر تیم حریف غلبه کنند.

قوانین ورزش واترپلو ویرایش

هر تیم از ۱۲ بازیکن تشکیل شده‌است که شامل هفت بازیکن اصلی و پنج بازیکن ذخیره‌است. بازیکنان اصلی دارای یک دروازه بان و شش بازیکن زمین هستند. این شش بازیکن می‌توانند هم در نقش حمله و هم در نقش دفاعی ظاهر شوند و جای مخصوص به خود ندارند. یکی از قوانین مهم واترپلو این است که بازیکنان زمین اجازه ندارند توپ را با دو دست بگیرند و باید آن را فقط با یک دست کنترل کنند. در فاصله دو متری از دروازه بان‌های هر تیم نشانه‌هایی به نام خط دو متری وجود دارد. بازیکنان تیم مقابل اگر توپ نداشته باشند نباید وارد این محوطه شوند. مدت زمان بازی برای آقایان در چهار ست هشت دقیقه‌ای و برای خانم‌ها چهار ست شش دقیقه‌ای است.

اثرات مفید بدنی ویرایش

واترپلو ورزشی آبی و تیمی است. بنابراین از یک طرف باعث بروز آثار ورزش شنا می‌شود و از طرف دیگر اثر مفید ورزش‌های توپی را به همراه دارد. بازیکنان این رشته باید از قدرت و سرعت بالایی برخوردار باشند. در این ورزش تمام اعضای بدن مانند یک زنجیر عمل می‌کنند. یعنی ورزشکار باید از تمام عضلات خود کمک بگیرید تا بتواند نیروی لازم را به توپ وارد کند. اعضای مختلف بدن مثل دست‌ها، لگن و پاها باید بتوانند حرکات چرخشی خاصی را انجام دهند. بنابراین علاوه بر قدرت، انعطاف پذیری نیز در این ورزش لازم و ضروری است. بعضی از حرکات باعث می‌شوند سرعت توپ افزایش یابد مثل چرخش مناسب در ناحیه کمر و شانه و همچنین قدرت به عقب بردن بازوها و آرنج و توانایی خم کردن مچ دست. به دست آوردن مهارت در این زمینه‌ها نیاز به تمرین فراوان دارد. بازیکنان علاوه بر قدرت و انعطاف پذیری باید از تمرکز کافی و قدرت طراحی نقشه برای تمرکز بر حریف هم برخوردار باشند. بنابراین به طور خلاصه می توان گفت که ورزش واترپلو دارای اثرهای مفید زیر است:

افزایش قدرت بدنی به خصوص در ناحیه عضلات ران، بازوها و مچ دست

افزایش انعطاف پذیری

افزایش سرعت عکس العمل در پاسخ به محرک‌ها

افزایش قدرت تمرکز، هماهنگی و طراحی نقشه

آسیب‌های ورزش واترپلو ویرایش

برخی از اسیب‌های واترپلو ناشی از انجام این ورزش در آب است مثل حساسیت و قرمزی چشم، آفتاب سوختگی و عفونت‌های پوستی. اما از آسیب‌های شایع و مخصوص به این ورزش می توان به موارد زیر اشاره کرد:

کشیدگی تاندون‌های شانه: این آسیب بسیار شایع است زیرا ورزشکاران برای افزایش قدرت و سرعت پرتاپ توپ به عضلات و تاندون‌های این ناحیه فشار زیادی وارد می‌کنند و باعث کشیدگی و گاهی پارگی تاندون‌های این ناحیه می‌شوند.

آسیب به انگشتان: سرعت سریع توپ و برخورد آن با انگشتان دست ورزشکاران باعث ضرب دیدگی، کبودی و حتی بروز زخم و شکستگی در این نواحی می‌شود.

آسیب ناحیه صورت: واترپلو ورزش پر برخوردی است و ورزشکاران به سهو یا به عمد ضرباتی را به بازیکن حریف وارد می‌کنند. در نتیجه کبودی زیر چشم و پارگی لب از جمله آسیب‌های شایع است.

عواملی که سبب بروز آسیب بیشتر می‌شوند ویرایش

نداشتن بنیه و انعطاف پذیری لازم برای این ورزش

بی تجربگی و مهارت ناکافی در اجرای تکنیک‌ها

استفاده نکردن از وسایل ایمنی مثل کلاه ایمنی و وسایل حفاظتی از گوش و دهان

پیشگیری از آسیب ها ویرایش

رعایت چند نکته از بروز آسیب بدنی جلوگیری می‌کند:

منظم ورزش کنید تا بدن شما برای این ورزش قدرت و انعطاف پذیری کافی را به دست آورد.

علاوه بر تمرینات واترپلو، از سایر تمرین‌ها بدن سازی به منظور ارتقای سطح قدرت و انعطاف پذیری بدن استفاده کنید.

حتماً" در حین و بعد از ورزش آب فراوان بنوشید.

قبل از ورزش بدن خود را گرم کنید.

بعد از خروج از آب، تمرینات کشش را فراموش نکنید.

از وسایل ایمنی و عینک شنا استفاده کنید.

اگر احساس کردید آسیب دیده‌اید، بلافاصله ورزش را متوقف کنید و در صورت لزوم از کمپرس یخ و بالا نگه داشتن اندام آسیب دیده استفاده کرده و به پزشک مراجعه کنید و تا بهبود کامل ورزش نکنید.


طاهره

1396/08/26 02:55 ق.ظ

تاریخچه شنا در جهان ویرایش

شواهد نشان می‌دهند که قدمت شنا و شنا کردن به ۲۶۰۰ سال قبل از میلاد در تمدن مصر و بعد از آن در تمدن‌های آشور و یونان و روم باستان بازمی‌گردد. آنچه از گذشته آموزش شنا می‌دانیم بر اساس یافته‌هایی است که از «حروف تصویری» هیروگلیف مصریان به دست آورده‌ایم. یونانی‌های باستان و رومی‌ها شنا را جزو برنامه‌های مهم آموزش نظامی خود قرار داده بودند، و مانند الفبا یکی از مواد درسی در آموزش مردان بوده‌است. شنا در شرق به قرن اول قبل از میلاد بازمی‌گردد. ژاپن جایی است که شواهد و مدارکی از مسابقات شنا در آن وجود دارد. در قرن هفدهم به دستور رسمی حکومتی شنا به صورت اجباری در مدارس تدریس می‌شد.

مسابقات سازمان یافته شنا در قرن ۱۹ میلادی قبل از ورود ژاپن به دنیای غرب شکل گرفت. از قرار معلوم مردم ساحل نشین اقیانوس آرام، به کودکان هنگامی که به راه می‌افتادند یا حتی پیش تر شنا می‌آموختند. نشانه‌هایی از مسابقات گاه‌وبیگاه میان مردم یونان باستان وجود دارد و همچنین یکی از بوکسورهای معروف یونان شنا را به عنوان تمرین در برنامه ورزشی خود گنجانیده بود. رومی‌ها اولین استخرهای شنا را بنا کردند و گفته می‌شود که در سدهٔ یکم پیش از میلاد گایوس ماسناس[۱] رایزن سیاسی سزار آگوست رومی، نخستین استخر آب گرم را ساخت.

برخی عدم تمایل اروپائیان به شنا را در سده‌های میانه ترس از گسترش و سرایت عفونت و بیماری‌های مسری می‌دانند از طرفی شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد در سواحل بریتانیای کبیر در اواخر قرن ۱۷ میلادی از شنا در آب به عنوان وسیله‌ای برای درمان استفاده می‌شد. البته تا پیش از قرن نوزدهم شنا به عنوان تفریح و ورزش در میان مردم جایگاهی پیدا نکرد. زمانی که نخستین سازمان شنا در سال ۱۸۳۷ تأسیس شد در پایتخت بریتانیا یعنی لندن، ۶ استخر سر پوشیده وجود داشت که مجهز به تخته شیرجه بودند. در سال ۱۸۴۶ اولین مسابقه شنا در مسافت ۴۴۰ یارد در استرالیا بر پا شد که بعد از آن هر ساله نیز به اجرا درآمد. باشگاه شنای «متروپولیتین»[۲] لندن در سال ۱۸۶۹ تأسیس شد که بعدها به انجمن شنای غیر حرفه‌ای تغییر نام پیدا کردکه در واقع هیئت رئیسه شنای غیر حرفه‌ای بریتانیا بود. فدراسیون‌های ملی شنا در چندین کشور اروپایی در سال ۱۸۸۲ تا ۱۸۸۹ شکل گرفتند...

ایران ویرایش

تاریخچه شنا به عنوان یک ورزش، در ایران، بسیار کوتاه است ولی به طور کلی هم این رشته از ورزش به نسبت دیگر رشته‌ها در کشور ایران چندان پیشرفتی حاصل نکرده‌است. در حالی که به جهت موقعیت جغرافیایی ایران که در شمال و جنوب کشور به دریا متصل است و هم به جهت تأکیدات مذهبی، می‌بایستی این ورزش را مورد توجه قرار می‌دادند.

در قدیم، مکان‌هایی شبیه استخر سرپوشیده در حمام‌ها می‌ساختند، به نام چال حوض. این چال حوض‌ها، که حداکثر از ۱۰ متر تجاوز نمی‌کرد، برای شنا کردن و آب بازی بود. در اطراف چال حوض‌ها، سکوهایی به ارتفاع ۲ یا ۳ متر وجود داشت که از بالای آن به درون آب می‌پریدند و عملیاتی مانند پشتک و وارو انجام می‌دادند. روشنایی چال حوض‌ها از سوراخ کوچکی که در سقف بود، تأمین می‌شد. در این گونه آبگیرهای غیر بهداشتی، هیچ گونه مقرراتی وجود نداشت و هر کس می‌توانست قبل از استحمام یا پس از آن وارد چال حوض شود و به آب بازی و شنا که به معنای واقعی هم شنا نبود بپردازد. تا سال ۱۳۱۴ در سراسر ایران حتی یک استخر شنا هم نبود و فقط در اردوگاه نظامی اقدسیه تهران یک استخر برای آموزش شنا به دانشجویان دانشکده افسری ساخته بودند. در سال ۱۳۱۴، استخر دیگری در باغ فردوس شمیران احداث شد که به وزارت فرهنگ تعلق داشت. نخستین استخری که برای استفاده ورزشکاران و تعلیم اصول جدید شنا به آن‌ها به وجود آمد، در سال ۱۳۱۴در منظریه تهران بود که یک مربی ورزش خارجی به نام «گیبسون» بر آن نظارت می‌کرد. پایه‌های ورزش شنای نوین در ایران از همان استخر منظریه گذاشته شد.

مصر ویرایش

مصریان قدیم که اساساً مردم کوشا و فعالی بوده‌اند و به فعالیتهای گوناگون بدنی می‌پرداختند، شنا از جمله ورزشهای بسیار متداول نزد آنان بوده و مرد و زن بدان علاقه فراوانی داشتند.

میان‌رودان ویرایش

در میان‌رودان که در تاریخ کهن، اهمیتی همپایه مصر دارد، شنا به عنوان هنری جنگی تلقی می‌گردید و برخی از شناگران نظامی به پوستهای پر از باد مجهز می‌شدند تا جریان آب را بهتر تحمل کنند. این ورزش در ایران نیز از دوران باستان دارای طرفداران زیادی بوده‌است

اسپارت‌ها ویرایش

اسپارتها که ژیمناستیک را پایه و اساس فعالیتهای ورزشی کودکان می‌دانستند، از آموزش دو و شنا و... نیز غافل نبوده‌اند. اسپارتها را نخستین پایه‌گذاران شیوه‌های تربیت بدنی در نظام آموزشی به شمار می‌آورند و دیگر کشورهای گیتی شیوه‌های مذکور را از آنان تقلید و اقتباس کرده‌اند.

روم قدیم ویرایش

تمرینهای ورزشی رومیان قدیم را اسب سواری، تیراندازی، پرتاب نیزه و شنا در رودخانه‌های تند و سیلابی تشکیل می‌داده‌است. همچنین دو، شنا، شکار، توپ‌بازی، ماهیگیری، و قایقرانی ورزشهای مورد علاقه مردم روم جدید بوده‌است.

رشد شنا از قرن نوزدهم ویرایش

با شروع قرن نوزدهم رشد کمی و کیفی شنا چشمگیر می‌شود. در سال ۱۸۱۰ لرد بایرون شاعر نامدار بریتانیا تنگه داردانل را با شنا می‌پیماید. اولین مدرسه‌ای که در سال ۱۸۱۰ شنا را در برنامه خودگنجاند، مدرسه (فورتا) در آلمان بوده‌است و به تدریج سایر مدارس از این برنامه استقبال کرده‌اند. (گوتس موتس) در مورد توسعه ورزش شنا در مدارس نقش اساسی داشته و این نقل از اوست که (ورزش شنا باید قسمت اصلی تعلیم و تربیت باشد) وی به کمک طناب، کمربند و قلاب، مبتدیان را در آب تعلیم می‌داد.

سال ۱۸۷۵ شناگر آمریکایی (ماتیووب) دریای مانش را به وسیله شنای قورباغه در مدت ۲۲ ساعت طی کرد و شاهکار او انعکاس بزرگی داشت.

در سال ۱۸۷۸ شنای (تروجن) ابداع شد که نام نخستین نمایش دهنده آن (جیمزتروج) بر روی آن نهاده شده‌است. تروجن با مشاهده بومیان آمریکای جنوبی، استراحت هر دو دست را به طور متناوب در خارج از آب قرار داد. وی در همین دوره این شنای کرال را با یک ضربه پای قورباغه ترکیب کرد. پیشرفت بعدی، اجرای دو ضربه پا در یک دور بود یعنی دو ضربه پا در هر حرکت دست که موجب کوتاهتر و سریعتر شدن حرکات دست شد. در آخر ضربه پای شنای قورباغه با ضربه عمودی جایگزین و شنای کرال سینه متولد شد. ابداع کننده این سبک شناگر استرالیایی (ریچارد کاویل) در آستانه قرن بیستم بوده‌است. ضربه پا در شنای کاویل به (ضربه کرال استرالیایی) معروف و آن عبارت‌اند از ۴ ضربه پا در هر حرکت دست می‌شد.

در سال۱۹۰۶ هم وطن او (سیسیل هالی) این حرکت را به اروپا برد. در همین زمان کرال در آمریکا نیز پیشرفت کرد و بالاخره شیوه آمریکایی ۶ ضربه پا، جهان را فتح کرد.

نخستین رقابتهای بین‌المللی به نام (قهرمانی۱۰۰ یارد جهان) در سال ۱۸۵۸ در استرالیا برگزار شد. بعد از آن طرح برگزاری مسابقات شنا در کشورهای مختلف توسعه یافت و در نیمه دوم قرن نوزدهم این مسابقات شروع شده‌است.

سال ۱۸۶۹ اولین دوره مسابقات شنای قهرمانی انگلستان

سال ۱۸۷۷ اولین دوره مسابقات شنای قهرمانی آمریکا

سال ۱۸۹۹اولین دوره مسابقات شنای قهرمانی فرانسه

سال ۱۸۹۶ اولین دوره مسابقات شنا در بازیهای المپیک (دوران جدید)

برنامه مسابقات شنای مردان در المپیک شامل رقابتهای کرال سینه، کرال پشت و شنای قورباغه می‌شد که تقریباً در سال ۱۹۰۸ جنبه استاندارد پیدا کرد و تا سال ۱۹۵۲ بدون تغییر باقی می‌ماند. برای اولین بار در المپیک ۱۹۰۸ لندن مسابقه‌های شنا در استخرهایی انجام گرفت که طول آن ۱۰۰ متر بوده‌است. در مسابقات المپیک ۱۹۵۶ ملبورن مشکل جدیدی بروز کرد. در این مسابقات (ماسارو یوروکاوا) قهرمان المپیک و همچنین تعداد دیگری از شناگران بیشتر مسیر خود را در زیر آب طی کردند. این مسئله باعث شد تا قانون جدیدی از سوی کنگره فینا وضع شود و شنای زیر آبی حذف گردید، بدین ترتیب که پس از شیرجه یا برگشت، با هر ضربه پا سر شناگر باید سطح آب را بشکافد.

افزایش بحث و جدل در مورد قوانین شنا به خصوص شنای قورباغه سبب پدید آمدن کمیته فنی شنا در فینا در سال ۱۹۵۴ شد. استفاده از وسایل زمان سنجش الکترونیکی و رایانه ای کردن اطلاعات مربوط به شنا و نیز استفاده از دستگاه‌های تلویزیونی مدار بسته برای رده‌بندی شناگران در پایان شناها از سال ۱۹۶۴ و از بازیهای المپیک توکیو آغاز شده‌است.

در خصوص پیشینه استارت و برگشت گفتنی است که استارت در ابتدا در آب انجام می‌شد، بدین‌صورت که شناگران در آب می‌ایستادند یا دراز می‌کشیدند، این شیوه تا زمان ساخت سکوهایی که شیرجه به درون آب را ممکن گردانید، ادامه یافت.

نخبگان تاریخ شنا ویرایش

اولین شناگر مردی که شنای ۱۰۰ متر کرال سینه را زیر یک دقیقه شنا کرد، جانی ویسمولر آمریکایی بود. وی این مسافت را در۵۸ ثانیه و۶ دهم ثانیه در سال۱۹۲۲ شنا کرد. اولین زنی که این مسافت را زیر یک دقیقه شنا کرد داون فریزر است. او در سال ۱۹۶۲، ۱۰۰ متر کرال سینه را در ۵۹ ثانیه و ۹ دهم ثانیه پیمود.

موفقترین قهرمان مرد المپیک تمامی ادوار شنا (مایکل فلپس) آمریکایی است. این شناگر در المپیک ۲۰۰۸ پکن صاحب ۸ مدال طلا شد. در میان زنان (کریستین اتو) با کسب ۶ مدال طلا در المپیک ۱۹۸۸ سئول، ۴ مدال طلا در رشته‌های انفرادی و ۲ مدال طلا در مسابقات تیمی، پرافتخارترین زن شناگر می‌باشد.

تاریخ فدراسیون بین‌المللی شنا ویرایش

فدراسیون بین‌المللی شنا (FINA) در سال ۱۹۰۸ نه بر اثر یک حادثه بلکه از روی قصد و نیت بنیان نهاده شد. جورج دبلیو هرن دبیر مؤسس این فدراسیون، ایجاد این نهاد بین‌المللی را نتیجه افزایش تماسهای بین‌المللی در ورزش و مخصوصاً به تأسّی از بازیهای المپیک آن روز ذکر می‌کند. طرز برگزاری مسابقات باعث بالا گرفتن مخالفتهایی شد که نتیجه آن برگزاری کنفرانس بین‌المللی لندن در تاریخ ۱۹ ژوئیه ۱۹۰۸ است. ثمره و میوه این کنفرانس تأسیس فینا بود.

با شروع جنگ جهانی اول، ادامه پیشرفت سازمان جوان فینا حداقل به مدت ۴ سال متوقف شد و حتی پس از جنگ به علت سردی بین کشورها و روابط ورزشی عملاً ادامه کار فینا میسر نشد و این امر تا سال۱۹۲۵ به درازا کشید. با پشت سرگذاشته شدن این مدت، فدراسیون مجدداً فعال شد. بدین‌ترتیب که هیئت اجرایی فینا مرکب از ۵ عضو تشکیل شد تا بتوانند در فواصل نزدیک به راحتی گرد هم آیند و نیز دفتر فینا برقرار گردید.

در سال ۱۹۲۸ هیئت مدیره بین‌المللی واترپلو و کمیته بین‌المللی شنا نیز پا گرفتند. در کنگره فینا که در همان سال برگزار شد، جورج دبلیو هرن دبیر مؤسس فینا از سمت خود کناره‌گیری کرد و به عنوان اولین رئیس افتخاری فینا برگزیده شد. با شروع جنگ جهانی دوم به ناگاه پیشرفت مستمر مجدداً متوقف شد (سالهای ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۵)، زیرا جنگ مانع از تماسهای بین‌المللی در ورزش گردید. با پایان یافتن جنگ پر مشقت دوم، بیشتر از یک سال طول کشید تا هیئت اجرایی فینا توانستند در ۱۴ ژوئن ۱۹۴۶ در لندن گرد هم جمع شوند. دوره مربوط به جنگ جهانی دوم در سال۱۹۵۰ خاتمه یافت و تماسها و ارتباطهای ورزشی روزبه‌روز بیشتر گشت.

در سال ۱۹۵۸، فینا پنجاهمین سالگرد خود را برگزار کرد. در این سال تعداد اعضای فینا به ۷۵ فدراسیون ملی رسیده بود. در سال ۱۹۹۲ اعضای فینا به ۱۳۷ فدراسیون ملی ارتقاء یافت.

مشخصات استخر ویرایش

استخر، محل خصوصی است برای شنا، شیرجه، و واترپولو که در اندازه‌های مختلف ساخته می‌شود؛ ولی، استخرهایی که در آنها مسابقات رسمی را برگزار می‌کنند باید دارای مشخصاتی معین باشد. این مشخصات از طرف فدراسیون بین‌المللی شنای آماتور، که آن را فینا (FINA) می‌خوانند به شرح زیر تعیین شده‌است:

طول: ۵۰ متر؛ عرض: حداقل ۲۱ متر

عمق: حداقل ۸۰/ ۱ متر

شمار خطوط: ۸ خط (عرض هر خط ۵/ ۲ متر)

در استخرهایی که رکوردگیری می‌کنند، دمای آب باید ۲۲ تا ۲۴ درجه سانتی گراد باشد.

تجهیزات ویرایش

لباس شنا ویرایش

نوشتار اصلی: مایو

لباس مخصوص شنا یک شلوار کوتاه و چسبیده به بدن است که باید وزن آن بسیار کم باشد و آب را در خود نگاه ندارد. طبق مقررات بین‌المللی، شلوار شنا هنگام مسابقات بین‌المللی و رکوردگیری، باید از پارچه‌ای به رنگ روشن و به صورت یک تکه باشد. در حال حاضر لباس شناگران را از پوست «کوسه» ها درست می‌کنند که کل بدن را می‌پوشاند. البته این لباس در زنان با مردان متفاوت است. عده‌ای نیز پوشیدن مایو را به خاطر اشغال کردن قسمت کمتری از بدن و راحتی مایو نسبت به لباس شنا ترجیح می‌دهند. در ضمن مایوی زنانه به دو شکل دو تکه و یک تکه وجود دارد.

کلاه شنا ویرایش

استفاده از کلاه شنا سرعت فرد را افزایش داده و این کار به افراد تازه‌کار اعتماد به نفس می‌دهد و همچنین افرادی که موهای بلند دارند از ریختن موهایشان به داخل آب جلوگیری کرده و کلر موجود در اب به موهای افرادی که حساسیت دارند و موهایشان می‌ریزد اثر گذار نخواهد بود و خانمها که موهای بلند دارند حتماً باید از کلاه استفاده کنند که این کار به بهداشت استخر کمک زیادی می‌کند.

عینک شنا ویرایش

بیشتر برای دیدن دیوار استخر و انجام برگشت سالتو استفاده می‌شود. در ضمن، به‌دلیل وجود کلر در آب و آسیب ندیدن چشم، استفاده از آن مفید است اما استفاده نکردن از عینک هم مانعی ندارد.

شنای بچه‌ها ویرایش

شنا در نوزادان موجب افزایش هوش، تمرکز حواس، هوشیاری و پیشرفت در روابط اجتماعی آینده آنها می‌شود. شنا تأثیر مثبتی بر روح و روان نوزادان می‌گذارد. نوزادانی که در ماه‌های اولیه زندگی یعنی حدود ۶ تا ۱۰ ماهگی شنا می‌کنند، احساس امنیت و آسایش و آرامش بیشتری دارند. بچه‌ها به علت کم بودن جاذبه آب، آزادی عمل بیشتری بدست می‌آورند. آموزش شنای کودکان باید تحت نظارت مربی‌های مخصوص صورت بگیرد.

بسیاری از بچه‌ها قبل از آنکه بتوانند راه بروند قادر به شنا کردن هستند. شنا باعث تقویت ماهیچهها و افزایش حجم ریه می‌شود. به علاوه الگوی خواب شبانه کودکانی که شنا می‌کنند، بسیار منظم می‌شود. اولین چیزی که بعد از مدتی شنا می‌توانید در کودک خود مشاهده کنید، اعتماد به نفس و احساس استقلالی است که در او رشد یافته‌است. بچه‌های ۶ تا ۱۰ ماهه، قادر هستند در زیر آب به مدت ۵ دقیقه شنا کنند و نفس خود را نگاهدارند.

همیشه این سؤال از طرف والدینی که علاقه‌مند هستند فرزندشان شنا یاد بگیردعنوان می‌شود، که چه موقع باید آموزش شنا را شروع کرد. زمان مناسب برای آموزش شنا، سن ۷ یا ۸ سالگی می‌باشد. علمای تربیت بدنی و متخصصین آموزش شنا، شش سالگی را برای آموزش انتخاب کرده‌اند. وضع مطلوب اینست که از سنین پایین بچه آموزش را شروع نماید ولی در سنین پایین شنا را به صورت فنی یادنمی‌گیرد. زیرا قدرت درک بعضی از حرکات را ندارد و هماهنگی لازم جهت یک مهارت به سختی (هماهنگی دست و پای کرال سینه) انجام می‌پذیرد. شنا برای کودکان زیر سه سال فقط به صورت به اصطلاح شنای سگی است که کودک سر را بیرون از آب نگه داشته و شنا می‌کند.


طاهره

1396/08/26 03:03 ق.ظ

شنای پروانه یکی از زیباترین و مشکل‌ترین انواع شنا است که در اکثر مسابقات معتبر جزو پر بیننده‌ترین انواع شناست. در حالی که دیگر انواع شنا توسط مبتدیان به راحتی انجام می‌شود، پروانه نیاز به تکنیک مناسب دارد تا صورت گیرد. بسیاری از نوآموزان پروانه را سخت‌ترین نوع شنا می‌دانند. در این نوع شنا حرکت پاها مانند حرکت دلفین در آب است و از کمر آغاز می‌شود دستها نیز بطور هم‌زمان و از طرفین به سمت جلو پرتاب می‌شود و و هم‌زمان با این عمل سر از آب بیرون امده و هواگیری انجام می‌شود.

تاریخچه ویرایش

این شنا درسال‌های ۱۹۳۰ از تحول شنای قورباغه سنتی بوجود آمد. در سال ۱۹۵۶این شنا به طور رسمی وارد مسابقات المپیک شد. اولین مرحله تحول شنای قورباغه ابداع مرحله خروج دست از آب بود که بطور چشمگیری سرعت شناگر را از طریق کاهش نیروهای مقاوم، بدون نقص قوانین شنای آن زمان، افزایش داد. بلافاصله پس از آن، شیوه پا زدن دلفین که ماهی با هوش دریاهاست ابداع شد، که درآن هر دو پا به جای حرکت در صفحه افقی در شنای قورباغه در صفحه عمودی و به طور همزمان حرکت می‌کردند که این روش، خود سهم زیادی در کسب سرعت بیشتر نسبت به شنای قورباغه داشت.

Butterfly stroke.gif

Butterfly stroke3.gif

فنون و مهارت‌ها ویرایش

استارت پروانه ویرایش

استارت پروانه، شبیه به استارت کرال سینه است.

وضعیت بدن ویرایش

وضعیت بدن درشنای پروانه از بعضی لحاظ به کرال سینه شباهت دارد با این تفاوت که حرکت دست‌ها و پاها تک تک انجام نمی‌شوند بلکه هر دو دست با هم و هر دو پا با هم حرکت را انجام می‌دهند. شناگر به شکم روی آب قرارمی گیرد و سعی می‌کند نیروی مقاوم را با پایین گرفتن سر، بالا بردن نسبی پاها، کاهش حرکت‌های بدن به سمت بالا و پایین عمل کشش و خروج از آب را انجام می‌دهند و کنترل حرکت بدن درحین اجرای هر دو مرحله یا هر یک از آنها کار مشکلی است، لذا شناگر باید سعی کند همواره در طی یک دوره کامل حرکت، حالت افقی بدن خود را حفظ کند. حرکت همزمان دو دست در این شنا برای شناگر یک مزیت نیز به همراه دارد و آن اینست که دیگر وی نگران حالت عدم تعادل یا چرخش پای مخالف به خاطر حرکت دست مخالف نمی‌باشد و درنتیجه نیروی مقاوم از این نظر افزایش پیدا نمی‌کند.

وضعیت سر ویرایش

حرکات سر که حرکت موجی بدن را موجب می‌شود باید آرام باشد.

شناگر قبل از اتمام مرحله پیشران دست و زمانی که سر متمایل به بالا می‌شود و چانه در سطح آب روبه جلو حرکت می‌کند، عمل نفس‌گیری را انجام می‌دهد .

همچنان که دستها برمی‌گردند (مرحله استراحت)، سر حرکت رو به پایین خود راشروع می‌کند و حرکت با ورود دستها به آب کامل می‌شود تا اینکه بدن به حالت کشیده (خطی) درآید.

عملکر پا ویرایش

پا زدن دراین شنا درعمل شبیه پا زدن در کرال سینه است، با این تفاوت که دراین جا هر دو پا همزمان با هم حرکت می‌کنند، بنابر این تعداد ضربه‌های پا درطی یک دور شنای پروانه به طور عمومی از کرال سینه کمتر می‌باشد. درحالی که بدن کشیده درسطح آب قرار دارد، باسن قدری خارج از آب قرار می‌گیرد. دراین حالت پاها بسته و در حدود ۳۰ سانتی متر در زیر آب است. هنگام به حرکت درآوردن ساق پا، باسن قدری به داخل آب کشیده می‌شود، درهمین حال به دلیل خم شدن مفصل لگن خاصره، ران نیز کمی به داخل آب کشیده می‌شود. دراین موقعیت کف پا به طرف سطح آب به حرکت در می‌آید که نهایتاً در قسمت پشت زانو، درمفصل زانو، زاویه ۹۰ درجه ایجاد می‌شود، درچنین حالتی جلوی ساق پا و روی پا به طرف پایین و عقب، فشار بر آب وارد می‌کنیم که درنتیجه منجر به پیشروی و شناورشدن شناگر در سطح آب می‌شود.

کرستن (kersten) اثر دو نوع ضربه دلفین را مورد بررسی قرار داد – ضربه الف: ( حداکثر عملکرد زانو- حداقل مفصل ران ) و ضربه ب: ( حداکثر عملکرد ران – حداقل عملکرد مفصل زانو ) را در مسافت ۱۰ یارد با یکدیگر مقایسه کرد. وی به این نتیجه رسید که اجرای کامل حرکت با ضربه (الف) بود.

حداکثر حرکت مفصل زانو حداقل مفصل ران = نتیجه بهتر

توجه: شناگران نباید پاها را صاف نگاه داشته و با باسن و کمر ضربه بزنند.

۱- پاها در پایین‌ترین مرحله ضربه خود حدود ۶۰ سانتی متری عمق آب قرار می‌گیرند، ولی باسن در سطح آب باقی می‌ماند.

۲- پاها به طرف بالا آمده بدون اینکه شکستگی در ناحیه زانو دیده شود . این حرکت بسیار مفیدی است که درشناگران با پاهای قوی مشاهده می‌شود البته در این حرکت هیچ نشانه‌ای از پیشروی وجود نخواهد داشت .

۳- حرکت پاها در حال کشیده بودن به طرف بالا ادامه دارد و این عمل باعث پایین رفتن باسن می‌شود .

۴- قسمت بالائی پاها (ران‌ها) شروع به ضربه زدن به طرف پایین می‌نماید و قسمت پایینی رفتنش را به طرف بالا ادامه می‌دهد چنین حرکتی ترکیبی به علت وجود شکستگی در مفصل زانو بوجود می‌آید .

۵- سرعت پایین رفتن قسمت بالائی پاها (ران‌ها) بیشتر شده و با افزایش شکستگی مفصل زانوها، پنجه، مچ و کف پا تا حدود سطح آب بالا می‌آید . باسن در این حالت در پایین‌ترین سطح خود نسبت به سطح آب قرار دارد .

۶- زانو در این حالت حدود ۹۰ درجه می‌باشد و در اینجاست که پنجه کشیده شده و آماده ضربه و حرکت به طرف پایین است.

۷- در این زمان با زدن ضربه نیروی پیش برنده پاها تولید می‌شود. سرعت حرکت ضربه به پایین در حدود دو برابر سرعت بالا آوردن پا است . این در حالی است که مفصل مچ پا کشیده شده و سرپنجه‌ها به طرف داخل متمایز گشته‌است و در این حالت است که اهمیت مچ پاهای کشیده شده و مفصل قابل ارتجاع و انعطاف مچ پا معلوم می‌شود.

تمرین‌های آموزشی ویرایش

کارآموز شناگر با در دست داشتن تخته شنا اقدام به زدن پای دلفین می‌کند. در ابتدا مشکل می‌باشد اما با تکرار و تمرین کار آموز پیشرفت خود را مشاهده می‌کند.

پرش از روی مانع و عبور از بین پای فردی که به فاصله یک متر از مانع قرار دارد.

کارآموز شناگر با فرمان مربی با سرخوردن و با زدن ضربه کوچک (اول) و ضربه دوم پای دلفین قوسی در بدن ایجاد می‌کند وبعد روی خود می‌ایستد.

بعد از کمی پیشرفت کارآموز شناگر سعی می‌کند عرض استخر را با ضربه پای دلفین ( پروانه) طی کند. در ابتدا پیشروی ندارد ولی با اراده و تلاش می تواند عرض استخر را به راحتی طی می‌کند.

اشتباه‌های رایج و روش صحیح آن ویرایش

اشتباه : چنانچه پا و ساق پا بیش از اندازه از آب خارج شوند.

صحیح: باسن و زانو باید در داخل آب باشند تا بدین وسیله خمیدگی کمی در ناحیه مفصل تهیگاهی ایجاد شود.

اشتباه: باسن با زانوهای کاملاً کشیده به طرف پایین و بالا حرکت کند و نشیمنگاه بیش از حد از آب خارج شود.

صحیح: زمانی که باسن در زیر آب است زانو باید در عمق بیشتری از آب قرار داشته باشد در هنگام وارد کردن ضربه توسط ساق و روی پا بر آب باسن قدری متمایل به طرف سطح آب خواهد بود.

عملکرد دست ویرایش

حرکت دست‌ها در شنای پروانه ( همانند وضعیت بدن و عملکرد پا) تا اندازه زیادی به حرکت دست در شنای کرال سینه شباهت دارد. چون در این شنا، مرحله کشش و مرحله بازگشت به حالت اولیه (حرکت دست در خارج آب) با هر دو دست و بطور همزمان انجام می‌گیرد، لذا پاره‌ای از حرکت‌های اساسی دست ضرورتاً تغییر پیدا می‌کند.

مرحله کشش ویرایش

این مرحله، دست ها( کف دست به پایین و کمی به سمت خارج) جلوتر از حد شانه و کمی دورتر از محور طولی بدن نسبت به شانه‌ها وارد آب می‌شوند. و کف دست‌ها دو علامت سؤال را در زیر آب ترسیم می‌کنند.

ترسیم علامت سؤال در زیر آب به این طریق است که ابتدا دست‌ها از محور میانی بدن فاصله می‌گیرند و پس از این که به اندازه کافی به خارج بدن کشیده شدند بازوها به طرف داخل کشیده می‌شوند و در این هنگام است که آرنج‌ها خم می‌شوند . توجه داشته باشید که همانند بازوها، مچ و دست پس از این که به اندازه کافی به خارج کشیده شدند به طرف یکدیگر نزدیک می‌شوند، بطوری که هر دو دست در حالی که در جهت عقب و داخل و به سمت خط میانی بدن کشیده می‌شوند از زیر خط شانه‌ها عبور کرده و سرانجام به سمت خارج و بالا رفته تا حرکت را در حدود ران‌ها به پایان برسانند.

نیروهای پیش برنده تولید شده در زمانی که دست‌ها به طرف خط میانی بدن حرکت می‌کنند، معمولاً کم است و در این مرحله نیروی بالا برنده عامل اصلی حرکت است. در حرکت دست‌ها به سمت عقب معمولاً نیروی کشش بوجود می‌آید.

مرحله بازگشت به حالت اولیه ویرایش

در پایان مرحله کشش، دست به صورت مستقیم و کف دست‌ها به سمت داخل می‌باشند. پس از این وضعیت شناگر دست‌های خود را به سمت خارج می‌چرخاند و سپس آنها را از طرفین به سمت جلو پرتاب می‌کند به طوری که همواره سعی دارد دستها در نزدیکی سطح آب عمل کنند، و در همین حال آنها را به سمت نقطه ورود به آب هدایت می‌کند.

باید توجه داشت که وضعیت خمیده آرنج و عمل بالا آوردن آرنج در مرحله بازگشت به حالت اولیه در شنای کرال سینه حداقل به دو دلیل در شنای پروانه رعایت نمی‌شود:

از دیدگاه ساختار آناتومیکی چرخش مفصل شانه بدون همراهی چرخش بدن غیر ممکن است .

حفظ تعادل دست‌ها به وسیله یکدیگر در حرکت همزمان آنها به سمت جلو نیاز به چنین حرکتی را برطرف می‌سازد.

نفس گیری ویرایش

شناگر به محض این که عمل دم را به اتمام رساند، عمل بازدم شروع می‌شود. بازدم درجریان مرحله پیشران و به‌طور تدریجی از طریق دهان و بینی انجام می‌شود.سر درست در لحظه‌ای وارد آب می‌گردد که دست‌ها در حال پرتاب به جلو باشند. این امر نه تنها به باقی‌ماندن بدن در حالت افقی کمک می‌کند، بلکه باعث می‌شود که شناگر بتواند دست‌های خود را به بالا کشیده و در حرکت پرتاب به جلو راحت تر عمل کنند.

لحظه نفس گیری درست در زمانی است که دست‌ها در حال وارد آوردن فشار به طرف ران‌ها بوده و چانه درون آب قرار دارد و مرحله پایانی آن زمانی است که دست‌ها از آرنج به بالا کشیده شده‌اند.

اجرای کلیه حرکات دست و پا و تنفس ویرایش

با وجود این که بلند کردن سر از روی آب موجب افزایش نیروی مقاوم می‌گردد و در نتیجه بر روی سرعت شناگر اثر می‌گذارد، لیکن یک شناگر خوب می‌تواند با تنظیم زمان مناسب نفس گیری، این اثر منفی را به حداقل برساند. بدین منظور، نخست شناگر سعی می‌کند تعداد نفس گیری‌های خود را براساس نیاز فیزیولوژیکی خود به حداقل برساند، غالباً در شناهای سرعتی، شناگر در هر دو یا سه دور کامل حرکت دست یک نفس گیری و در شنای استقامتی در هر یک یا دو دور کامل حرکت دست یک بار نفس گیری می‌کند. سپس وی سعی می‌کند با تنظیم حرکات، سر خود را زمانی بالا بیاورد که همزمان با اجرای موفقیت آمیز عمل نفس گیری، در حداقل فاصله ممکن نسبت به سطح آب قرار گیرد. جهت رسیدن به این هدف، سر باید زمانی بالا بیاید که نیمی از مرحله کشش انجام شده باشد و شانه‌ها با اجرای حرکت دست‌ها و همزمان با انجام ضربه دوم پاها به بالا کشیده شده و دهان از آب خارج گردد. هر گونه حرکت اضافی ناشی از بالا کشیدن سر، موجب فرورفتن پاها در آب و ایجاد نیروی مقاوم خواهد شد. با انجام این عمل، شناگر هوا را به درون مجاری تنفسی خود فرستاده و بی درنگ سر را بین دو دست به درون آب فرو می‌برد، در همین زمان است که دست‌ها با تاب دادن (پرتاب کردن) از خط میانی شانه‌ها در هوا گذشته و برای ورود به آب به سمت جلو فرستاده می‌شوند.

به طور کلی با هر حرکت دست در شنای پروانه دوبار پای پروانه زده می‌شود. اولین حرکت پا به سمت پایین وعقب موقعی انجام می‌شود که کف دست‌ها از روی آب به داخل آب فرورفته و آب را به طرفین می‌کشد و دومین حرکت پا نیز هنگامی صورت می‌گیرد که دست‌ها در مرحله فشار قرار داشته و به طرف یکدیگر نزدیک می‌شوند و در واقع حرکت هنگامی شروع می‌شود که مرحله فشار رو به اتمام بوده و کف دست‌ها از ناحیه کمر به سمت عقب بدن در حال حرکت می‌باشند. توجه داشته باشید پای اول در شنای پروانه برای راندن بدن به جلو و پای دوم صرفاً جهت نگهداری و تکیه بدن روی آب نقش مهمی را ایفا می‌نمایند. به محض ورود دست‌ها در آب، عمل بازدم شروع می‌شود و هنگامی که دست‌ها مجدداً از نزدیک باسن آب را ترک می‌کنند سر به عقب کشیده شده و در این مرحله که دم صورت می‌گیرد.

برگشت پروانه ویرایش

در برگشت شنای پروانه نیز به مانند شنای قورباغه بایستی هر دو دست در یک زمان و در یک سطح با دیواره استخر تماس پیدا نمایند. توجه داشته باشید که هر دو دست همزمان و در یک دیوار استخر را لمس نمایند، در ضمن شانه‌ها نیز در صفحه افقی قرار داشته باشند. وقتی که لمس کردن دیوار توسط هر دو دست به طور صحیح صورت گرفت، مسابقه دهنده به هر روشی که خواست می‌تواند مابقی برگشت خود را انجام دهد.

تذکرات کلی ویرایش

توجه: انداختن دست به جلو فقط در یک لحظه کوتاه است که نیروی وارده دست‌ها را به سمت جلو پرتاب می‌نماید، برای این که شناگر چنین عملی را انجام دهد به او می‌گوییم پس از شروع پرتاب بایستی دست‌هایت در موقع ورود به آب شل و راحت باشد. اگر دقت کرده باشید متوجه می‌شوید که کف دست در ابتدای خروج متمایل به بالا برده در طول طی مسیر متمایل به خارج می‌گردد. نقش انعطاف پذیر بودن مفصل شانه در چنین حرکتی به خوبی نمایان می‌شود و به همین دلیل است که مسئله انعطاف‌پذیری (بخصوص مفصل شانه) و کشش عضلات بسیار با اهمیت است. حرکت دست‌ها که یک دایره یا سیکلی را طی می‌کند بایستی بطور پیوسته و آهنگ صحیح باشد و در هیچ جا قطع نشود و حتی بعضی مواقع آهنگش تغییر ننماید. به طور مثال: در موقع ورود دست به آب اگر حرکت دست توسط شناگر کند شود وقفه‌ای در کل حرکت بوجود آید باعث فروافتادن بدن در آب می‌شود و این یکی از اشتباه‌های متداول شناگرهای مبتدی پروانه رو می‌باشد. یا این که وقتی دست‌ها از خارج به آب برخورد می‌نمایند باید توسط همان آب کنترل شوند نه این که شناگر به عضلاتش ورود دست به آب را کنترل نماید.

برای این که پای دلفین خوب زده شود، کارآموز شناگر حتماً بایستی برای بوجود آوردن موج ابتدا از دست‌هایش که در جلو می‌باشد حرکت (عمل و عکس العمل) را فراموش نکند یعنی اول دست‌ها بعد سر، بعد باسن و در مرحله آخر پاها موج را بوجود می‌آورند.


Baharravati

1396/08/26 09:58 ق.ظ

باسلام دیروز پنج شنبه ما در شروع۳ تا ۲۰۰متر وارم رفتیم که شامل(۲۰۰سینه.۲۰۰موج.۲۰۰قورباغه.)بود.و بعدش واترپلو داشتیم. البته تیممون هم برنده شد😊😀حدود۴۵دقیقه واترپلو بازی کردیم. واقعا عالی بود و بعدش


Baharravati

1396/08/26 10:00 ق.ظ

۲۰۰متر پروانه ۳دست یک نفس و ۲۰۰متر پشت و ۲۰۰قورباغه و ۲۰۰متر آخر سینه که هم سالتو زدیم و هم ۶دست یک نفس بود🙂😍


Baharravati

1396/08/26 10:03 ق.ظ

من واترپلو اولین باربود حمله بودم و اشتباهاتم رو درست کردم مثلا توپ رو نباید دودست گرفت😥و حمله میکنی تماس فیزیکی نباید داشته باشی🙄🤗و درکل خیلی بازی خوبی بود😍😍


Baharravati

1396/08/26 10:05 ق.ظ

واترپلو:

برای انجام ورزش واترپلو ورزشکار باید در بعضی کارها مهارت داشته باشد. اولین فاکتور لازم برای شروع این ورزش، مهارت در شنا است. در این ورزش، بازیکنان باید بتوانند طول ۳۰ متری استخر را بارها و بارها شنا کنند. نوع شنا کردن بازیکنان واترپلو با شنای کلاسیک متفاوت است. در این روش بازیکنان از یک استیل آزاد استفاده می‌کنند به طوری که هنگام شنا کردن همیشه سر آنها از آب بیرون خواهد بود تا بتوانند بر بازی مسلط باشند. مهارت دومی که بازیکنان باید به دست آورند، شیوه کنترل توپ با یک دست است. همچنین این ورزشکاران باید بتوانند توپ را با هر دو دست خود کنترل کنند. مهارت دیگری که ورزشکاران این رشته باید داشته باشند، نوعی پا دوچرخه‌است که در آن حرکات پا به صورت دایره وار انجام می‌شود. در این حرکت که ورزشکاران از آن برای نگه داشتن خود روی سطح آب استفاده می‌کنند، انرژی بسیار کم مصرف می‌شود. ورزشکاران ورزش واترپلو باید از تمرکز و سرعت عمل بالایی برخوردار باشند تا بتوانند بر تیم حریف غلبه کنند.


Baharravati

1396/08/26 10:14 ق.ظ

واترپلو:

هر تیم از ۱۲ بازیکن تشکیل شده‌است که شامل هفت بازیکن اصلی و پنج بازیکن ذخیره‌است. بازیکنان اصلی دارای یک دروازه بان و شش بازیکن زمین هستند. این شش بازیکن می‌توانند هم در نقش حمله و هم در نقش دفاعی ظاهر شوند و جای مخصوص به خود ندارند. یکی از قوانین مهم واترپلو این است که بازیکنان زمین اجازه ندارند توپ را با دو دست بگیرند و باید آن را فقط با یک دست کنترل کنند. در فاصله دو متری از دروازه بان‌های هر تیم نشانه‌هایی به نام خط دو متری وجود دارد. بازیکنان تیم مقابل اگر توپ نداشته باشند نباید وارد این محوطه شوند. مدت زمان بازی برای آقایان در چهار ست هشت دقیقه‌ای و برای خانم‌ها چهار ست شش دقیقه‌ای است.


بهاررواتی

1396/08/26 10:16 ق.ظ

واترپلو:

واترپلو ورزشی آبی و تیمی است. بنابراین از یک طرف باعث بروز آثار ورزش شنا می‌شود و از طرف دیگر اثر مفید ورزش‌های توپی را به همراه دارد. بازیکنان این رشته باید از قدرت و سرعت بالایی برخوردار باشند. در این ورزش تمام اعضای بدن مانند یک زنجیر عمل می‌کنند. یعنی ورزشکار باید از تمام عضلات خود کمک بگیرید تا بتواند نیروی لازم را به توپ وارد کند. اعضای مختلف بدن مثل دست‌ها، لگن و پاها باید بتوانند حرکات چرخشی خاصی را انجام دهند. بنابراین علاوه بر قدرت، انعطاف پذیری نیز در این ورزش لازم و ضروری است.


بهاررواتی

1396/08/26 10:18 ق.ظ

واترپلو ادامه:

بعضی از حرکات باعث می‌شوند سرعت توپ افزایش یابد مثل چرخش مناسب در ناحیه کمر و شانه و همچنین قدرت به عقب بردن بازوها و آرنج و توانایی خم کردن مچ دست. به دست آوردن مهارت در این زمینه‌ها نیاز به تمرین فراوان دارد. بازیکنان علاوه بر قدرت و انعطاف پذیری باید از تمرکز کافی و قدرت طراحی نقشه برای تمرکز بر حریف هم برخوردار باشند. بنابراین به طور خلاصه می توان گفت که ورزش واترپلو دارای اثرهای مفید زیر است:

افزایش قدرت بدنی به خصوص در ناحیه عضلات ران، بازوها و مچ دست

افزایش انعطاف پذیری

افزایش سرعت عکس العمل در پاسخ به محرک‌ها

افزایش قدرت تمرکز، هماهنگی و طراحی نقشه


سلوا پورتحویلدار

1396/08/26 11:35 ق.ظ

با سلام به مربیان خوب 🌹

ما امروز اول کلاس طناب زدیم و بعد 500 متر وارم رفتیم و بعد 200 متر با توپ سینه و پشت رفتیم .


سلوا پورتحویلدار

1396/08/26 11:47 ق.ظ

امروز روز بسیار خوبی بود ❤️❤️

ما امروز واترپلو بازی کردیم تیم ما بازنده شد 😘😘

بعد با فین 200 متر پروانه و200 متر پشت و 200 متر سینه و 200 متر قورباغه رفتیم

و آخر کلاس بازگشت رتیم

امروز روز خیلی خوبی بود


یگانه قاسمی

1396/08/26 11:55 ق.ظ

با عرض سلام خدمت همه دوستان مهربانم ما امروز تمرینات عالی را سپری کردیم


یگانه قاسمی

1396/08/26 11:57 ق.ظ

ما امروز بعد از طناب زدن ونرمش کردن 500متر وارم رفتیم وسپس چند تا 200متر سرعتی رفتیم


یگانه قاسمی

1396/08/26 11:58 ق.ظ

سپس تمرینات حمل توپ را انجام دادیم که بسیار نفس گیر بود💗💗💗💗💗


یگانه قاسمی

1396/08/26 12:00 ب.ظ

بعداز این تمرینات نفس گیر مابه بازی واتر پلو پرداختیم


یگانه قاسمی

1396/08/26 12:02 ب.ظ

ما در حمله ی تیم هانا دوست خوبم بازی کردم بازی بسیار جالب بود💜💛💚💙❤


یگانه قاسمی

1396/08/26 12:04 ب.ظ

متسفانه تیم ما در برابر تیم رومیصا باخت که این باخت باعث شد تا ما بیشتر تلاش کنیم🏊🏊🏊


یگانه قاسمی

1396/08/26 12:07 ب.ظ

سپس ما با فین از همه ی تخصص ها را 200متر رارفتیم که همه ی ما بچه‌هابسیار خوب رفتیم


یگانه قاسمی

1396/08/26 12:08 ب.ظ

در آخر هم رکورد گیری کردیم ومن بسیار خوب درخشیدم


یگانه قاسمی

1396/08/26 12:10 ب.ظ

تمام ما سخت در تلاش هستیم که در مسابقات سر بلند شویم❤💙💚💛💜


یگانه قاسمی

1396/08/26 12:11 ب.ظ

ممنون از مربی خوبم که برای ما زحمت می کشد💜💛💚💙❤💜💛💚💙❤


هلنا شهری

1396/08/26 07:45 ب.ظ

انواع حرکات

انواع اصلي حرکات شنا شامل شناي آزاد، کرال سينه، پروانه و کرال پشت مي باشد که شناي پروانه دشوارترين اين حرکات به شمار مي آيد.

شناي آزاد که کرال جلو يا کرال استراليايي هم ناميده مي شود، کاملا از اسمش پيداست. در اين حرکت هيچ محدوديتي براي چگونگي حرکت دست و پا وجود ندارد. شما فقط بايد بتوانيد نيمي از بدن را بالاي آب نگاه داريد (به استثناي 15 متر اول و بعد از هر دور). اين حرکت احتمالا بهترين حرکت براي آنهاست که تازه شروع کرده اند. شناي آزاد براي 150 تا 180 پوند مايل حدودا 500 تا 700 کالري در ساعت مي سوزاند.

کرال سينه از طرف ديگر، حرکاتي کاملا تعريف شده و مشخص دارد. شانه ها بايد با آب در يک خط قرار بگيرند، و حرکات دست ها و پاها بايد با هم انجام شود و يک عمل را انجام دهند. دست ها از سينه دور شده و به دور بدن مي گردد و بعد دوباره به جاي اوليه باز مي گردد (پاها نيز دقيقا همين عمل را انجام مي دهند). اگر با اين حرکت يک ساعت شنا کنيد، حدود 750 کالري خواهيد سوزاند.

در طي حرکت پروانه دو دست از عقب به سمت هم حرکت مي کنند، از بالاي آب رد شده و به جلوي سر رسيده و بعد دوباره به زير آب مي روند. در اين حرکت پاها حرکت دلفيني انجام مي دهند. در اين حرکت ماهيچه هاي شانه کاملا درگير مي شوند و حرکتي کاملا دشوار است. به همين دليل پيشنهاد مي شود کساني که در شنا تجربه دارند سراغ يادگيري اين حرکت بروند و از آنجا که دشوارترين حرکت شنا به حساب مي آيد، بيشترين انرژي را مي گيرد و شما حدودا 800 کالري در ساعت خواهيد سوزاند.

در آخر حرکت کرال پشت در حالتي انجام مي شود که پشت شما روي آب قرار دارد. دست ها و پاها را مي توان به همان شيوه شناي آزاد حرکت داد و حداقل 500 کالري در ساعت خواهيد سوزاند. در اين حرکت بايد کاملا از موقعيت بدنتان داخل استخر مطلع شويد چون وقتي از پشت خوابيده ايد نمي توانيد جلوي خود را ببينيد.

فرض کنيد که قادر به انجام کليه اين حرکات هستيد، در اين حالت حرکت پروانه بهترين حرکت براي شما خواهد بود اگر قصد کاهش وزن داشته باشيد، اين حرکت عضله سازي نيز مي کند. به اين دليل که شما بيشترين حجم کالري را در يک ساعت خواهيد سوزاند و اين کمک مي کند که وزن بدن کاهش يابد.

اما اگر هدف شما از شنا کردن عضله سازي است، بايد اين ورزش را تا آخرين درجه شدت انجام دهيد، اما در زماني کوتاه تر. در اين حالت شما کالري هاي زيادي نخواهيد سوزاند، اما به ساختن ماهيچه کمک خواهيد کرد.


هلنا شهری

1396/08/26 07:47 ب.ظ

نکات مهم

از آنجا که اين ورزش در آب انجام مي شود، نکات و توجهاتي را بايد مد نظر قرار دهيد. يکي از مهمترين جنبه هاي شنا کردن اين است که بتوانيد تنفس تان را منظم کنيد. چون سرتان فقط زمانهايي مشخص به روي آب مي آيد، بايد تنفس تان را با هر حرکت تنظيم کنيد. حتي براي بعضي افراد الزامي است که اين کار را قبل از شروع ورزش کمي تمرين کنند. اگر نتوانيد ريتم تنفس تان را تنظيم کنيد، بسيار برايتان ايجاد مشکل خواهد شد و ديگر نمي توانيد فوايد چنداني از اين ورزش ببريد، چون در اين ورزش تنفس و ماهيچه ها با هم کار مي کنند.

همچنين بهتر است قبل از انجام اين حرکات براي يک دور کامل، خوب به آن حرکت مسلط شويد. اگر اين حرکات را درست انجام ندهيد، خيلي زود خسته خواهيد شد. اگر حرکات بدنتان با يک نظم هماهنگ انجام شوند، شما قادر خواهيد بود که خود را روي ضربان قلبتان متمرکز کرده و بنابراين شدت ورزش را بالاتر ببريد.


هلنا شهری

1396/08/26 07:50 ب.ظ

فوايد شنا کردن

دلايل بسياري وجود دارد که شما را به سمت استخر بکشاند. اول اينکه اين ورزشي است که براي قلب بسيار مفيد است. اگر شدت حرکاتتان زياد باشد کاملا مي توانيد آنرا با دويدن در يک تراز تصور کنيد. اما از آنجا که در اين حرکات هم قسمت هاي بالايي و هم قسمت هاي پاييني بدنتان در آب حرکت مي کنند، مي توان گفت که ماهيچه ها حتي بيشتر از دويدن کار مي کنند و شما کالري بيشتري خواهيد سوزاند.

به علاوه شنا قدرت بدني شما را هم بالا خواهد برد. ممکن است فرداي اولين روز شنا گردنتان کمي در بدنتان احساس کوفتگي کنيد. به اين دليل که از ماهيچه هايتان طوري کار کشيده ايد که تا به حال کار نکشيده ايد و به همين دليل باعث قوي تر کردن شانه ها و همين طور ماهيچه هاي پشت تان مي شود.

در آخر، افراد بسياري شنا را يکي از ورزش هايي تلقي مي کنند که استرس و فشارهاي عصبي را پايين مي آورد. به همين دليل با شنا کردن نه تنها فوايد جسمي عايدتان مي شود، بلکه فوايد روحي نيز مي بريد.


هلنا شهری

1396/08/26 07:52 ب.ظ

شنا براي درمان بيماري ها

مزيت ديگري که شنا نسبت به ساير ورزش ها دارد اين است که شدت کمي دارد. بنابراين براي آنها که مشکلات مفصلي دارند يا دچار پوکي استخوان هستند نيز مفيد است.

در آخر بايد بگويم که اگر شما ورزشهايي مي کنيد که روي مفصل هايتان شدت زيادي وارد ميآيد مثل تنيس يا دو، شنا مي تواند براي بدنتان مثل مرهم عمل کند و اين فشار روي مفصل هايتان را کاهش دهد.


هلنا شهری

1396/08/26 07:56 ب.ظ

فواید ورزش شنا

ورزش شنا یكی از محبوب ترین ورزشها در بین اقشار مختلف مردم است. فردی كه شنا می كند، نه تنها از این طریق احساس راحتی و نشاط می كند بلكه در اثر شنا كردن قابلیتهای جسمانی خود را از قبیل استقامت دستگاه گردش خون و تنفس، قدرت، سرعت و انعطاف پذیری مفاصل شانه و مچ پا افزایش می دهد. ورزش شنا ورزشی است كه از سن نوزادی تا سن كهنسالی میتوان آنرا انجام داد و به طور كلی ورزشی است كه هیجان و اضطراب را كاهش داده، عضلات را قوی و محكم كرده و بدن را نرم و انعطاف پذیر می سازد و باعث می شود كه فرد انرژیی بیشتری برای انجام كارهای روزانه خود كسب كند.

تغییرات فیزیولوژیكی كه در اثر تمرینات استقامتی شنا در بدن بوجود می آید.

تمرینات استقامتی به معنی شنای مداوم در مسافتهای طولانی مثل شنای ۴۰۰ متر، ۶۰۰ متر،۸۰۰ متر،۱۴۰۰ متر و یا حتی مسافتهای بیشتر می باشد. یكی از امتیازهای این نوع تمرین این است كه احتیاج بدن را به دستگاه انتقال اكسیژن افزایش می دهد و در نتیجه سبب تغییرات زیر در بدن می شود.

افزایش بازده قلب، كاهش ضربان قلب، افزایش كیفیت خون از نظر حمل مقدار بیشتری اكسیژن ذخیره شده مقدار بیشتری گلیكوژن در جگر و ماهیچه ها و افزایش تعداد میتوكندریها در تارهای ماهیچه ای.

ماهیچه هایی كه در شنا بكار گرفته می شوند.

در زیر اسامی بعضی از ماهیچه های اصلی كه در مرحله جلو بردن یك شناگر در حركتهای شنا از آنها استفاده می شود ذكر شده است:

۱٫ ماهیچه های پائین برنده دست: ماهیچه پشتی بزرگ، ماهیچه سینه ای بزرگ ماهیچه گرد بزرگ و سرطویل، ماهیچه سه سربازویی. این ماهیچه ها باعث تقویت كشش دست در داخل آب می شوند.

۲٫ ماهیچه های گرداننده داخلی دست: ماهیچه سینه ای بزرگ، ماهیچه پهن پشتی، ماهیچه گرد بزرگ و ماهیچه تحت كتفی این ماهیچه ها قسمت بالایی دست را به طرف داخل میچرخانند. قوی شدن این ماهیچه ها از نظر نگه داشتن آرنج در بالا كه در مرحله اول كشش دست در هر چهار شنا مفید است، ضرورت دارد.

تمرینات سرعتی شنا و تغییرات فیزیولوژیكی حاصل از آن:

تمرینهایی با حداكثر سرعت و فعالیت در مسافتهای كوتاه را تمرینهای سرعتی گویند برای مثال ۱۰ بار و هر بار ۲۵ متر و یا ۵۰ متر شنا با حداكثر سرعت.

این نوع تمرینها سبب افزایش قدرت انقباض ماهیچه( به جهت افزایش هماهنگی میان دستگاه عصبی یا ماهیچه ای) و همچنین افزایش قدرت و مقدارATP-PC ( آدنوزین تری فسفات و فسفات كرآتین) در ماهیچه می شود كه خود سبب می شود كه قدرت شناگر برای انجام تمرینهای سرعتی افزایش یابد

کاهش درد و تناسب اندام با ورزش شنا

ورزشکاران برای بهبود آسیب هایی که در طول مسابقات به آنها وارد می گردد و همچنین برای رهایی از دردهای مفصلی، شنا را انتخاب می کنند. افرادی که دچار رماتیسم و یا سایر ناتوانایی های جسمی هستند، می توانند با استفاده از شنا، هم تناسب اندام خود را حفظ کنند و هم درد خود را تا میزان بسیار زیادی کاهش دهند.

*با بدن خود خوب رفتار کنید

دکتر “رابرت راجرز” فیزیولوژیست و مدیر لابراتوار ورزشی دانشگاه نیومکزیکو، معتقد است که شنا برای همه افراد به ویژه کسانی که محدودیت های جسمانی داشته و قادر به انجام سایر ورزش ها نمی باشند، مفید است.

دکتر رابرت در ادامه اضافه می کند که: “شنا ورزشی است که در آن تمام عضلات بدن به کار گرفته شده و برای بیماران رماتیسمی، و کسانیکه اضافه وزن دارند، مناسب میباشد. شناور بودن در آب سبب می شود یک تناسب عمومی به بدن القا شود، فشار آب سبب می شود مفاصل سفت شده و خطر آسیب رسیدن به بدن در مقایسه با ورزش هایی که در خشکی انجام می شود پایین بیاید.

زمانیکه در آب شناور هستید، بدن تنها ۵۰% از وزن اصلی خود را تحمل می کند، در این حالت وزن سینه ۲۵ % تا ۳۰ % شده و وزن گردن نیز به ۱۰% کاهش پیدا می کند.

ورزشکاران برای بهبود آسیب هایی که در طول مسابقات به آنها وارد می گردد و همچنین برای رهایی از دردهای مفصلی، شنا را انتخاب می کنند. افرادی که دچار رماتیسم و یا سایر ناتوانایی های جسمی هستند، می توانند با استفاده از شنا، هم تناسب اندام خود را حفظ کنند و هم درد خود را تا میزان بسیار زیادی کاهش دهند.

شنا همچنین برای افرادی که دچار بیماری هایی هستند که ممکن است در اثر فعالیت های شدید بدنی افزایش پیدا کند، نیز مثمر ثمر واقع خواهد شد. حتی به افرادی که دچار آسم هستند نیز توصیه می شود که از بین ورزش های متفاوت شنا را انتخاب کنند. چراکه هوای مرطوب و گرم سبب می شود تحریک کمتری در مجاری تنفسی آنها ایجاد شود.

فواید شنا در تناسب اندام نه تنها در هنگام شنا فشار زیادی به بدن وارد نمی شود، بلکه بهترین راه برای ایجاد تناسب اندام نیز محسوب می شود. هنگام شنا کردن تمام عضلات بدن به کار گرفته می شوند که در این میان می توان به ماهیچه های شانه، کمر، شکم، پا، باسن، و ران اشاره کرد و از آنجایی که مقاومت آب ۱۲ برابر هواست، سبب می شود که قدرت و نیروی فرد افزایش پیدا کند.

شنا کردن هم سبب افزایش نیروی جسمانی می شود و هم دستگاه تنفسی را تقویت می کند که با توجه به این مطلب کمتر ورزشی را می توان پیدا کرد که شامل چنین مزایایی باشد. اما آیا شنا می تواند به شما در کاهش وزن کمک کند؟

دکتر رابرت در این زمینه می گوید: “سؤالات مختلفی در این مورد مطرح می شود و اغلب افراد سؤال می کنند که شنا چگونه می تواند به سوختن کالری کمک کند؟” تحقیقاتی در این زمینه انجام شده که حاکی از آن است که کاهش وزن از طریق شنا کردن قدری مشکل است.

زمانیکه در آب غوطه ور می شویم، این فرورفتگی در آب سبب می شود که متابولیسم بدن کاهش پیدا کند، زمانیکه متابولیسم آرام شود، بدن نیاز به کالری کمتری پیدا می کند و بالطبع میزان کمتری از کالری سوخته میشود.

در حالیکه رابرت چنین نظریه ای را بیان می کند در پایان می افزاید که البته این نتیجه نیازمند تحققات بیشتر است و هنوز به طور قطعی نمی توان ادعا کرد که شنا به درد کاهش وزن نمی خورد؛ اما بد نیست نظریه محققان دیگر را نیز بشنویم: آنها معتقدند که شنا نیز مانند سایر ورزش ها نیاز به ممارست و تداوم داشته و برای بدست آوردن نتیجه مطلوب باید از یک برنامه مدون استفاده شود.”پژوهشگران معتقدند که برای کاهش وزن از طریق شنا، ابتدا باید یک مرحله تند و با فشار زیاد (سرعتی) را انجام دهید، سپس فشار خون را پایین آورده، وارد یک مرحله کند و استقامتی شوید.

اگر طبق این دستور العمل شنا نکنید، مثل این است که در حال پیاده روی نرم و آهسته هستید. “سو نلسون” کارشناس ورزش های آبی در مؤسسه ورزش های آبی کلورادو، آمریکا، اظهار می دارد که بیماران چاق بسیار زیادی را از طریق شنا درمان نموده. او می گوید: ” مردی ۲۵۰ کیلویی به من مراجعه کرد که دچار رماتیسم مفصلی نیز بود.

من او را به عنوان یکی از کارکنان مجموعه پذیرفتم و او موفق شد ۱۵۰ کیلو از وزن خود را کم کند.”از کجا باید شروع کرد محققان معتقدند که برای شروع می توانید مربی شنا بگیرید یا به استخر های گروهی ملحق شوید. البته برخی از استخر ها هستند که نام “حرفه ای” را به ابتدای اسم مجموعه ورزشی خود اضافه کرده اند؛ نباید کلمه “حرفه ای” شما را به اشتباه بیندازد و تصور کنید که فقط افرادی که شنا را به طور کامل بلد هستند می توانند به این استخر ها وارد شوند؛ نه!

این مجموعه ها دوره های ابتدایی، متوسط و پیشرفته را برگزار می کنند و حتی کلاس های تفریحی نیز دارند.در جلسات اول، انجام حرکات ریتمیک شنا و نفس گیری قدری مشکل به نظر میرسد.

مربیان شما را به تدریج با نحوه درست انجام حرکات و نفس گیری آشنا می کنند. آنها در هر زمان به طور مجزا بر روی یک مبحث تمرین می کنند.اگر جزء افراد مبتدی هستید، به آرامی شروع کنید؛ ابتدا می توانید تنها برای ?? دقیقه شنا کنید. با ۲ تا ۳ مرتبه تمرین در طول هفته، مدت زمان شنا کردن را به ۱۰ دقیقه برسانید. البته در این نیم ساعت باید گرم کردن و سرد کردن را نیز بگنجانید. در زمان باقیمانده هم بر روی قدرت، سرعت، و کیفیت ارائه کار خود تمرکز کنید.

*سو می گوید: “من واقعاً مبتدی ها را تشویق می کنم، یاد گرفتن شنا نیازمند مدت زمان زیادی است؛ ما روی خاک زندگی می کنیم به همین دلیل آب برایمان کمی غریب و ناآشنا است.” راههای بسیار زیادی وجود دارد که می تواند به شما کمک کند از پس شنا کردن بر بیایید.

می توانید حرکات را بر روی تخته شنا انجام دهید و در امتداد طول استخر راه بروید و حرکات را در خشکی اجرا کنید.سو معتقد است که مبتدی ها م

ی توانند وارد قسمت کم عمق شوند و با راه رفتن تنها حرکات دست را اجرا کنند. سپس سر خود را نیز در آب فرو ببرند و نفس گیری را نیز تمرین کنند.

یک لباس شنای راحت و عینک مناسب از ملزومات کار به شمار می رود. اگر احساس می کنید که هنوز نمی توانید سر خود را درون آب فرو ببرید، می توانید بعداً از عینک استفاده کنید.انتخاب صحیح زمانیکه آناهیتا، ۲ سال پیش تصمیم گرفت هفته ای ۲ مرتبه شنا کند، قادر نبود هیچ ورزش دیگری را انجام دهد. اما هنگامیکه ۱۰ کیلو از وزنش کم شد و سیستم تنفسی او نیز در شرایط بهتری قرار گرفت، توانست پیاده روی کرده و به تدریج دویدن را نیز امتحان کند. او امسال قصد دارد که در مسابقات سه گانه بانوان (شامل دو ۱۰۰ متر، پرش ارتفاع، و پرتاب وزنه) شرکت کند.


هلنا شهری

1396/08/26 08:00 ب.ظ

“برای بدست آوردن تناسب اندام، شنا بهترین انتخاب است و برای بدن نیز هیچ گونه مشکلی ایجاد نمی کند. احساس می کنم که این ورزش باعث ایجاد آرامش نیز می شود.””زمانیکه گوش گیر ها را در گوشتان قرار می دهید، و کلاه شنا را بر سر میگذارید، فقط شمایید و آب؛ تلفن همراه یا… وجود ندارد و همه چیز بی رنگ می شود

مزایای ورزش شنا

تاثیر مثبت فراوانی که چند مرتبه شنا در طول یا عرض استخر بر سلامت ما میگذارد، باورکردنی نیست.

تاثیر مثبت ورزش بر سلامت روحی و جسمی ما غیر قابل انکار است. بهترین حالت، زمانی است که شما برنامه ورزشی خاصی که متناسب با شیوه زندگی، علایق و شرایط جسمیتان باشد برگزینید، زیرا ورزش کاری است که باید از آن لذت ببرید.

اگر در فصل تابستان، گرما شما را از انجام ورزش منصرف میکند، به جای آنکه ورزش را قطع کنید، به شنا بپردازید. شنا نه تنها موجب طراوت و شادابی میشود، بلکه میتواند تاثیری معجزه آسا بر جسم و از بین رفتن آن کیلوهای اضافه بگذارد.

راهنمای ورزش شنا

تاثیر مثبت فراوانی که چند مرتبه شنا در طول یا عرض استخر بر سلامت ما میگذارد، باورکردنی نیست. شنا سلامت را بهوبود بخشیده و موجب تناسب تمام بدن میشود و قدرت، استقامت و انعطاف آنرا تقویت میکند. شنا به عنوان یک ورزش، با بدن بسیار ملایمتر برخورد میکند و آسیبهای ناشی از آن در حد اقل هستند.

وزن بدن در آب به یک دهم وزن واقعی تقلیل یافته و خاصیت شناوری در آب، از شدت ضربه های وارد شده بر مفاصل میکاهد. کم شدن وزن در آب به افرادی که بدن آماده ای ندارند کمک میکند تا راحتتر حرکت کنند. به این ترتیب، شنا به خصوص برای افراد مبتلا به آرتروز، مشکلات پشت و کمر، مشکلات ناشی از اضافه وزن، بارداری و در کل افرادی که نمیتوانند به ورزشهای خشکی بپردازند، بهترین انتخاب خواهد بود.

علی رغم سبکی بدن در آب، شنا ورزشی سنگین به شمار میرود و تمام عضلات اصلی بدن را به حرکت وامیدارد. شنای کرال سینه، غورباقه و کرال پشت تقریبا از تمام عضلات اصلی بدن- شکم، عضلات دوسر و سه سر، سرین، عضلات پشت ران و چهارسر- استفاده میکنند.

شنا علاوه بر استفاده از گروههای متعدد ماهیچه ها، موجب انعطاف پذیری و حفظ نرمی مفاصل به خصوص در ناحیه لگن، گردن، شانه و دست و پا میشود. شنا در دسته ورزشهای ایروبیک-هوازی- قرار دارد زیرا چند دور شنا بیش از سه دقیقه زمان میبرد و مقدار مصرف اکسیژن عضلات بسیار زیاد است.

از مزایای دیگر شنا میتوان به کاهش فشار خون اشاره کرد که به نوبه خود موجب کاهش خطر سکته قلبی میشود. این ورزش توان قلب را بالا برده و میزان خون پمپ شده به بدن را افزایش میدهد و همچنین با افزایش جریان خون در ریه، موجب سوخت کالری بیشتر میشود.

بنابر گزارش کارشناسان، ورزشهای آبی دارای مزایای جسمی، اجتماعی و روحی متعددی هستند که تعدادی از آنها بدین قرارند:

• بهبود یافتن قدرت و انعطاف پذیری بدن

• استقامت و تعادل عضلانی بهتر (به همین دلیل بسیاری از ورزشکاران حرفه ای در رشته های دیگر، به تمرینات آبی هم میپردازند)

• قلب قدرتمند

• تناسب اندام

• بهبود جریان خون

• توان بخشی درمانی برای عضلات مستهلک و آسیب دیده و بهبود از تصادفات و آسیبهای بدنی

• کنترل وزن

• از بین رفتن اضطراب و تنشهای روحی

• افزایش انرژی

این تصور غلط وجود دارد که چون بدن در طی شنا کردن متحمل فشار زیادی نمیشود، پس نمیتوان آنرا ورزش خوبی دانست، در صورتی که هر چند بدن در آب سبک میشود، اما برای هر حرکت باید بر مقاومت آب غلبه کرده، انرژی زیادی مصرف کند، به این ترتیب حتی راه رفتن در آب از پیاده روی در خشکی کالری بیشتری میسوزاند. انواع ورزشهای قابل اجرا در آب از این قرارند:

۱. راه رفتن و دویدن آهسته در آب: این دو ورزش در آب دارای همان مزایای راه رفتن و دویدن در خشکی هستند، اما آسیبهای کمتری دربر دارند. راه رفتن در آب میتواند در حالی که آب تا کمر یا سینه رسیده باشد انجام شود. مقاومت آب تاثیر این دو ورزش را بالا میبرد.

۲. ایروبیک در آب: همانطور که گفتیم، ایروبیک در آب شامل حرکاتی برای تقویت قلب و عروق است، حرکات ایروبیک ریتمیک و منظم هستند و میتوان حرکات رابه مدت ۲۰ دقیقه در آب اجرا نمود. مقاومت آب، تاثیر مثبت این حرکات را افزای میدهد.

۳. یوگا و حرکات نرمشی در آب: آب خود به عنوان ماده ای آرامش بخش شناخته شده است و حرکات آرام، آهسته و روان بخشی از یوگا در آب هستند.

۴. حرکات کششی و انعطاف پذیری: بهترین محیط برای تمرین و افزایش انعطاف پذیری بدن آب است که شامل حرکات کششی و حرکاتی برای تمام بدن است.

۵. ورزشهایی برای تقویت و تناسب اندام: شامل حرکاتی برای بالاتنه و پایین تنه است که هرچند مقاومت آب میتواند تاثیر آنها را بسیار افزایش دهد اما گاهی با وسایل مخصوص اجرا میشود تا این مقاومت هرچه بیشتر شود. نتیجه این حرکات عضلاتی کشیده، محکم و زیباست.

۶. دویدن آهسته و سریع در آب عمیق: در این ورزش، پا به کف استخر نمیرسد و حرکات دویدن در استخر عمیق اجرا میشود. به

همین منظور از کمربندها، کفشها و ابزارهای مختلفی برای شناور ماندن استفاده میشود.

۷. ورزشهایی در لبه استخر: دیوار استخر بهترین وسیله برای نگهداشتن بدن در حال انجام حرکات است و خود به عنوان یک وسیله برای انجام حرکات به کار میرود.

۸. کشش: حرکات کششی آهسته در میان حرکات ورزشی پر تحرک انجام میگیرد و موجب استراحت و بازگشت عضلات به حالت عادی شده، از دردناک شدن و کوفتگی بدن جلوگیری میکند.

۹. شنا: شنا معمولترین ورزش در آب است که به شیوه های مختلف-کرال سینه و پشت، غورباقه و پروانه- اجرا میشود. شما میتوانید شنا را با آموختن یکی از انواع آن آغاز کرده و پس از مهارت یافتن در آن به انواع دیگر شنا بپردازید.

تغذيه مناسب براي ورزش شنا (۱)

شنا از جمله ورزش هايي است که نياز به دوره هاي تمريني سخت دارد. بطور معمول هر شناگر حرفه اي هفته اي ۳-۲ جلسه تمرين ۶ ساعته خواهد داشت. علاوه بر اين تمرينات که در آب انجام مي شود، ممکن است در برنامه تمريني اين ورزشکاران تمرينات ايروبيک از قبيل دو يا دوچرخه سواري نيز منظور شود.

از طرف ديگر مسابقات المپيک شنا عموماً بصورت دوره هاي ۷-۳ روزه انجام مي شوند و در هر روز شناگران در دو نوبت صبح و عصر به رقابت مي پردازند. زمان هر مسابقه بسته به نوع آن و مقدار مسافتي که بايد طي شود، از ۲۰ ثانيه تا ۱۵ دقيقه متغير است. در مسابقاتي غير از مسابقات المپيک ممکن است شناگران ۳-۲ بار در روز و هر بار به مدت ۲۰ دقيقه تا چند ساعت با يکديگر به رقابت بپردازند؛ بنابراين شنا ورزشي است که با توجه به زمان و مسافت طي شده، در آن سيستم بي هوازي و يا هوازي غالب خواهد بود.

موفقيت در شنا نيز مانند ساير رشته هاي ورزشي به عواملي نظير تمرينات، ساختارهاي بدني و رژيم غذايي بستگي دارد. شناگران همانند ساير ورزشکاران نياز به پيروي از يک رژيم غذايي متعادل و متنوع از تمام گروه هاي غذايي دارند که از تمام فاکتورهاي اساسي و لازم جهت حفظ بدن در شرايط ايده آل تمرين و مسابقه برخوردار باشد.

شناگران به سهولت بين ۵۰۰۰- ۲۰۰۰ کيلو کالري انرژي را در روز، طي تمرينات ورزشي خود مصرف مي کنند که اين ميزان وابسته به سن، جنس، اندازه ي بدن و ساعات فعاليت ورزشي متغير مي باشد و درشت مغذي ها تامين کننده ي انرژي مورد نياز جهت انقباض عضلاني و ماده ي اوليه در ساخت و رشد بافت هاي بدن هستند.

بطور کلي رژيم غذايي يک شناگر بايد شامل کربوهيدرات، چربي کم و مقادير متوسطي از پروتئين باشد.

کربوهيدرات:

کربوهيدارت اولين و مهم ترين منبع تأمين انرژي بدن در هنگام فعاليت هاي ورزشي مي باشد. دليل اين امر سرعت سوخت و ساز آنهاست، بدان معني که اين مواد به سرعت متابوليزه شده و انرژي خود را آزاد مي کنند. توليد و تداوم انرژي در حين فعاليت هاي شديد عضلاني به در دسترس بودن گليکوژن عضله و قند خود بستگي دارد.

مواد غذايي کربوهيدراتي، اولين و مهم ترين منبع تامين انرژي براي ورزشکاران هستند. مواد غذايي كربوهيدارتي شامل: انواع نان، برنج و ساير غلات، سيب زميني، ماكاروني، كيك و شيريني ها است.

امکان انجام تمرينات سبک، با سطح ناچيز منابع کربوهيدارتي ميسر مي باشد، اما تأمين انرژي مورد نياز عضلات و حفظ توان انقباضي آنها براي انجام فعاليت هاي بيشتر و سنگين تر به هنگام تخليه سوختي اين منابع غير ممکن است. براساس مطالعات بايد ۶۵- ۵۵ درصد انرژي مورد نياز در يک ورزشکار از کربوهيدرات تامين شود که اين ميزان حدود ۶۰۰- ۴۰۰ گرم بوده و ۲۴۰۰- ۱۵۰۰ کيلو کالري انرژي توليد مي کند. در جامعه ي آمريکا ميانگين مصرف کربوهيدرات ۴۶ درصد کل انرژي است، در حالي که در کشور ما ميانگين مصرف کربوهيدرات بالاتر از اين حد مي باشد. با اين وجود براي اطمينان از دريافت مقادير کافي کربوهيدرات بهتر است مصرف مواد غذايي نظير نان ها، برنج، غلات آماده، ماکاروني، سيب زميني و ميوه جاتي نظير سيب، موز، انگور و پرتقال مورد توجه قرار گيرد.

پروتئين:

بدن براي ساخت و ترميم عضلات به پروتئين نياز دارد. علاوه بر اين ممکن است به عنوان منبع محدودي از انرژي، در فعاليت هاي ورزشي مورد استفاده قرار گيرند. با اين وجود بايد توجه داشت که دريافت بيش از حد پروتئين، منجر به ساخت عضلات بيشتر و يا قوي تر شدن عضلات نخواهد شد. بدن مقدار پروتئين مورد نياز خود را مصرف نموده و مابقي را به چربي تبديل مي کند. توصيه مي شود فقط ۲۰ درصد از انرژي روزانه شناگران به پروتئين اختصاص داده شود.

تحقيقات انجام شده بر روي شناگران نشانگر آن است که اين افراد به ازاي هر کيلوگرم از وزن خود، ۲ گرم پروتئين مصرف مي کنند. اين ميزان بيش از ميزان لازم جهت تامين نيازهاي معمول يک ورزشکار است. لذا کمبود اين ماده ي مغذي در اين گروه نبايد مشاهده شود. از طرف ديگر گياهخواران از جمله افراد در معرض خطر کمبود دريافت پروتئين هستند. افراد گياهخوار بايد مقادير بيشتري شير و لبنيات، آجيل، مغزها و سويا را مصرف کنند تا نياز آنان به پروتئين برطرف شود. البته مقادير زياد شير پرچرب و مغزها ممکن است با افزايش مصرف چربي همراه باشد. ليکن به دليل عدم مصرف گوشت قرمز که يکي از مهم ترين منابع چربي در برنامه ي غذايي است، اين افراد وضعيت خطرناکي از نظر افزايش دريافت چربي نخواهند داشت.

چربي:

چربي ها سوخت خوبي براي فعاليت بدني استقامتي دراز مدت (مثل شنا) هستند، اما اين مواد در فعاليت هاي عضلاني سريع و با شدت زياد، مقدار انرژي

بسيار کمي آزاد مي کنند که اين امر به جهت کند بودن سوخت و ساز آن ها است.

از طرف ديگر يک شناگر مي بايد در برنامه ي غذايي معمول خود، مصرف چربي ها را در حد مورد نظر يعني ۲۵- ۲۰درصد از کل انرژي حفظ نمايد. مطالعات نشانگر آن است که دريافت چربي در اين محدوده، عملکرد ورزشي فرد را تسهيل مي کند. براي اين امر مي بايد مصرف تخم مرغ، کره، غذاهاي سرخ کرده و مغزها (گردو، پسته و…) را کنترل کرد.

اکثر ورزشکاران بر اين باورند که چربي ها براي سلامتي بدن مفيد نمي باشند و آنها را از رژيم غذايي خود حذف مي کنند. اما در حقيقت در هنگام فعاليت هاي ورزشي، چربي ها به عنوان منابع ثانويه توليد انرژي براي ورزشکاران محسوب مي شوند تا به عنوان يک منبع انرژي ايفاي نقش نمايند. بنابراين ورزشکاران مي توانند دريافت چربي را تا حدي محدود نمايند، اما جايز به حذف تمام چربي ها از برنامه غذاي خود نمي باشند. لذا توصيه مي شود حداقل ۲۰ درصد از انرژي روزانه ي شناگران به چربي اختصاص داده شود.

آشنايي با صدمات ورزش شنا و توان بخشي آنها

« شانه»

« زانو»

« ساق و پا»

فوايد ورزش شنا از ديرباز شناخته شده است. شنا از معدود ورزش هاي هوازي است که تأکيد آن بر قسمت هاي فوقاني بدن است و انعطاف پذيري کمتري براي آسيب به مفاصل، عضلات و تاندون ها وجود دارد. مدت زيادي است که از آب درماني براي کمک به تعديل اختلالات روماتولوژي، نورولوژي و اسکلتي استفاده مي شود.

ورزش شنا نياز به قدرت در محدوده وسيعي از حرکات مفصلي به ويژه در شانه دارد. اين ورزش ترکيبي از انعطاف پذيري، کشش و تکنيک است. اگر يکي از اين سه عامل مختل گردد فرد مستعد اسيب مي شود. بکارگيري تکنيک خوب و حفظ آن در جلوگيري از ايجاد آسيب مهم است. يک مربي آگاه مي تواند از بروز مسائل و آسيب هاي مزمن بکاهد.


هلنا شهری

1396/08/26 08:04 ب.ظ

شنا «Swimming» در کنار این که یک ورزش به حساب می آید می توان به عنوان یک سرگرمی از آن استفاده کرد و علاقه ای که به اصطلاح آب بازی کردن در تمام سنین و جنسیت ها دیده می شود، طرفداران زیاد از همه لحاظ را به سمت خود کشیده است. درست است که شنا یکی از رشته های ورزشی شناخته شده است و در کنار تفریح و سرگرمی با آن، از آن می توان به غیر از موضوعات ذکر شده استفاده کرد. مثلاً از روی مجبوری در یک سطح پر از آب گرفتار شدید، اگر شنا کردن را بلد نباشید، مطمئناً به مشکل بر می خورید و احتمال غرق شدن شما نیز هست و در کنار موضوع گفته شده برای انجام اموز کاری مانند ماهی گیری و کشف وسایل نیز از آن استفاده می شود. FINA نام فدراسیون ورزش شنا است که مسابقات سرعت به همراه شیرجه و حرکات نمایشی شناگران با همدیگر به رقابت می پردازند. این مسابقات را در استخرهای استاندارد که مجوزهای مربوطه را کسب کرده اند از نهادهای مربوطه صورت می گیرد. البته غواصی زیرمجموعه ای از این ورزش حساب می شود که با تجهیزات کامل تری در زیر آب به شناگری می پردازند.


هلنا شهری

1396/08/26 08:08 ب.ظ

ر ابتدا ورزش شنا به صورت کلی تعریف شده است.

در ادامه تاریخچه کامل این ورزش در جهان و بعد در ایران بیان شده است.

سپس در مورد استخر شنا مطالبی گفته شده است.

هر ورزشی خطراتی دارد که شناکردن هم مستثنی از این موضوع نیست و درباره خطرات این ورزش جملاتی نوشته شده است.

موضوع بعدی انواع شنا است که بررسی شده است.

همچنین قوانین و مقررات رشته ورزشی شنا مورد بحث قرار گرفته شده است.

و چندین موضوع دیگر … .

آشنایی کامل با رشته ورزشی شنا

ورزش و فعالیت های بدنی حرکت آگاهانه و با هدف، دست ها و پاها و به طور کلی بدن است. حرکت به معنای جابجایی است. انسان با حرکت اندام های فوقانی و تحتانی (دست ها و پاها) جابجا می شود و از نقطه ای به نقطه دیگر تغییر مکان پیدا می کند. جابجایی و تغییر مکان هم در خشکی و هم در آب صورت می گیرد. سه چهارم سطح کرۀ زمین را آب فرا گرفته است. بنابراین میتوان پذیرفت که در طول زندگی هر فردی مواقعی پیش می آید که ناگریز در آب قرار می گیرد و بایستی بتواند در صورت ضرورت از آن عبور نماید. علاوه بر آن مواردی چون امنیت فردی، رشد و توسعه قابلیت های جسمانی، ایجاد زمینه برای ورود به ورزش های متنوع و لذت بخش ورزش های آبی، نجات در مواقع ضروری، بهبود مهارت شنا کردن و شناخت هرچه بیشتر محیط و شرایط آب، موجب می گردد که ضرورت یادگیری شنا برای انسانها به خوبی احساس شود.

تمام کسانی که امروز به اهمیت تعلیم و تعلم واقف هستند فرزندانشان را برای یادگیری فن شنا به استخرها می فرستند. استقبال از کلاس های آموزشی شنا در فصل تابستان، به قدری است که کیفیت آموزشی فدای کمیت و افزایش شمار شاگردان کلاسهای شنا می شود. هزینه های قابل توجهی را والدین پرداخت می کنند و در عوض می خواهند مطمئن شوند که فرزندنشان در مقابل خطارت ناشی از آب و محیط های آبی بیمه شده باشند.

حضرت محمد (ص) نیز با علم و آگاهی بر میزان اهمیت فرا گرفتن شنا می فرمایند : «به فرزندان خود شنا و تیراندازی بیاموزید».

تعریف ورزش شنا

فن شنا، با وجود محبوبیت و رواج فراوان به عنوان سرگرمی مربوط به اوقات فراغت و به عنوان یک موضوع مهم آموزشی در تعالیم ورزشی آموزشگاه ها، تنها جزء تمرینات حرکتی در ورزش است. حتی ساده ترین شیوۀ شنا، شنای قورباغه به ندرت ممکن است به شکل درست و صحیح توضیح داده شود.

تاریخچه شنا

تاریخچه شنا را باید در دو دورۀ قدیم و جدید مورد مطالعه قرار داد. دوران قدیم از دوران باستان تا قبل از قرن شانزدهم است. دانشمندان اعتقاد دارند که به احتمال زیاد انسانها شنا کردن را از حیوانات تقلید کرده و آموخته اند. ساختار طبیعی بدن انسان به گونه ای است که قابلیت شناوری بر روی آب را به طور کامل ندارد. ولی زمانی که انسان دستها و پاها را به درستی حرکت می دهد و در آب پیشروی می کند از فرو رفتن به عمق آب جلوگیری می نماید. دقیقاً معلوم نیست که انسانها از چه زمانی وارد آب شده و به شنا کردن پرداخته اند. نقوش حجاری شده شناگری بر روی سنگ، نشان از قدمت 2500 ساله قبل از میلاد حضرت مسیح (ع) را دارد.

لغت قدیم اوستایی برای شنا (شنا sna) بوده و در زبانهای آریایی نیز نزدیک به همان معنی است و ریشۀ کلمه می نمایاند که در ابتدا مربوط به شستشو بوده است. کلمۀ اشتقاقی شنا از زبان سانسکریت متضمن معنی وظیفۀ مذهبی است و در میان ایرانیان قدیم نیز شستشوی بدن وظیفه مذهبی بوده است.

اهمیت شنا کردن

شنا تنها یک ورزش نیست، بلکه یادگیری آن برای هر انسانی یک ضرورت است. برای ساکنان مناطق ساحلی و پر آب و کسانی که در حاشیه رودخانه ها، سد ها و دریاچه ها زندگی می کنند لزوم یادگیری آن به مراتب جدی تر است. علاوه بر جنبه های ایمنی که موجب تمایل یادگیری شنا می شود از جهات دیگر نیز ضرورت یادگیری شنا به خوبی احساس می شود.

امکانات و تجهیزات و اطلاعات مربوط به استخرهای شنا

وجود امکانات مناسب در استخرهای شنا تأثیر بسیاری در یادگیری شنا دارد. بنابراین لازم است قبل از شروع به آموزش شنا همۀ جوانب در نظر گرفته شود. درجه حرارت آب و هوای استخرها، عمق آب در استخرها، وجود یا عدم وجود ابزار و وسایل کمک آموزشی از مواردی هستند که در یادگیری شنا تأثیرگذار هستند. و می توانند پیشرفت در یادگیری مهارتهای شنا را تسریع یا کند نمایند.

درجه حرارت آب و هوای استخر : فدراسیون جهانی شنا مناسب ترین درجه حرارت را برای برگزاری مسابقات جهانی حداقل 24 درجه سانتیگراد اعلام نموده است. برای کلاس های آموزشی که احتمالاً در برخی مواقع شناگردان باید بی حرکت باشند و به صحبت های مربی گوش دهند آب باید کمی گرم تر باشد به ویژه زمانی که شاگردان کم سن و سال هستند و ممکن است سردی آب موجب ایجاد اختلال در امر یادگیری آنان گردد.

عمق استخرهای شنا و محل آموزش : استخرهایی که برای آموزش شنا به کودکان در نظر گرفته می شود باید به تناسب قد شاگردان، عمقی بین 60 تا 120 سانتیمتر داشته باشد.

وسایل کمک آموزشی : اگرچه می توان شنا را بدون استفاده از ابزار کمک آموزشی آموزش داد و در کشور ما نیز معمولاً این چنین است. اما برای تسریع در یادگیری و آموزش بهتر می توان از این وسایل کمک مؤثری به امر یادگیری خواهند نمود به ویژه برای شاگردانی که نیاز به فرصت و کمک بیشتری دارند.


هلنا شهری

1396/08/26 11:09 ب.ظ

واترپلو (Water polo) یک ورزش گروهی است که با استفاده از توپ در آب برگزار می‌شود. که در آن دو تیم با ۶ بازیکن و یک دروازه‌بان در هر تیم به همراه ۵ بازیکن ذخیره در این ورزش شرکت می‌کنند و در محوطه‌ای درون استخر به ابعاد ۲۰در ۲۵ متر بازی می‌کنند. بازیکنان باید با شنا کردن حرکت کنند. این بازی در ۴ زمان ۸ دقیقه‌ای برگزار می‌شود. برنده تیمی است که در این ۴ زمان توپ‌های بیشتری را وارد دروازهٔ حریف کند.


هلنا شهری

1396/08/26 11:14 ب.ظ

برخی از اسیب‌های واترپلو ناشی از انجام این ورزش در آب است مثل حساسیت و قرمزی چشم، آفتاب سوختگی و عفونت‌های پوستی. اما از آسیب‌های شایع و مخصوص به این ورزش می توان به موارد زیر اشاره کرد:

کشیدگی تاندون‌های شانه: این آسیب بسیار شایع است زیرا ورزشکاران برای افزایش قدرت و سرعت پرتاپ توپ به عضلات و تاندون‌های این ناحیه فشار زیادی وارد می‌کنند و باعث کشیدگی و گاهی پارگی تاندون‌های این ناحیه می‌شوند.

آسیب به انگشتان: سرعت سریع توپ و برخورد آن با انگشتان دست ورزشکاران باعث ضرب دیدگی، کبودی و حتی بروز زخم و شکستگی در این نواحی می‌شود.

آسیب ناحیه صورت: واترپلو ورزش پر برخوردی است و ورزشکاران به سهو یا به عمد ضرباتی را به بازیکن حریف وارد می‌کنند. در نتیجه کبودی زیر چشم و پارگی لب از جمله آسیب‌های شایع است.

عواملی که سبب بروز آسیب بیشتر می‌شوند ویرایش

نداشتن بنیه و انعطاف پذیری لازم برای این ورزش

بی تجربگی و مهارت ناکافی در اجرای تکنیک‌ها

استفاده نکردن از وسایل ایمنی مثل کلاه ایمنی و وسایل حفاظتی از گوش و دهان

پیشگیری از آسیب ها ویرایش

رعایت چند نکته از بروز آسیب بدنی جلوگیری می‌کند:

منظم ورزش کنید تا بدن شما برای این ورزش قدرت و انعطاف پذیری کافی را به دست آورد.

علاوه بر تمرینات واترپلو، از سایر تمرین‌ها بدن سازی به منظور ارتقای سطح قدرت و انعطاف پذیری بدن استفاده کنید.

حتماً" در حین و بعد از ورزش آب فراوان بنوشید.

قبل از ورزش بدن خود را گرم کنید.

بعد از خروج از آب، تمرینات کشش را فراموش نکنید.

از وسایل ایمنی و عینک شنا استفاده کنید.

اگر احساس کردید آسیب دیده‌اید، بلافاصله ورزش را متوقف کنید و در صورت لزوم از کمپرس یخ و بالا نگه داشتن اندام آسیب دیده استفاده کرده و به پزشک مراجعه کنید و تا بهبود کامل ورزش نکنید.


هلنا شهری

1396/08/26 11:17 ب.ظ

برای انجام ورزش واترپلو ورزشکار باید در بعضی کارها مهارت داشته باشد. اولین فاکتور لازم برای شروع این ورزش، مهارت در شنا است. در این ورزش، بازیکنان باید بتوانند طول ۳۰ متری استخر را بارها و بارها شنا کنند. نوع شنا کردن بازیکنان واترپلو با شنای کلاسیک متفاوت است. در این روش بازیکنان از یک استیل آزاد استفاده می‌کنند به طوری که هنگام شنا کردن همیشه سر آنها از آب بیرون خواهد بود تا بتوانند بر بازی مسلط باشند. مهارت دومی که بازیکنان باید به دست آورند، شیوه کنترل توپ با یک دست است. همچنین این ورزشکاران باید بتوانند توپ را با هر دو دست خود کنترل کنند. مهارت دیگری که ورزشکاران این رشته باید داشته باشند، نوعی پا دوچرخه‌است که در آن حرکات پا به صورت دایره وار انجام می‌شود. در این حرکت که ورزشکاران از آن برای نگه داشتن خود روی سطح آب استفاده می‌کنند، انرژی بسیار کم مصرف می‌شود. ورزشکاران ورزش واترپلو باید از تمرکز و سرعت عمل بالایی برخوردار باشند تا بتوانند بر تیم حریف غلبه کنند.


هلنا شهری

1396/08/26 11:20 ب.ظ

هر تیم از ۱۲ بازیکن تشکیل شده‌است که شامل هفت بازیکن اصلی و پنج بازیکن ذخیره‌است. بازیکنان اصلی دارای یک دروازه بان و شش بازیکن زمین هستند. این شش بازیکن می‌توانند هم در نقش حمله و هم در نقش دفاعی ظاهر شوند و جای مخصوص به خود ندارند. یکی از قوانین مهم واترپلو این است که بازیکنان زمین اجازه ندارند توپ را با دو دست بگیرند و باید آن را فقط با یک دست کنترل کنند. در فاصله دو متری از دروازه بان‌های هر تیم نشانه‌هایی به نام خط دو متری وجود دارد. بازیکنان تیم مقابل اگر توپ نداشته باشند نباید وارد این محوطه شوند. مدت زمان بازی برای آقایان در چهار ست هشت دقیقه‌ای و برای خانم‌ها چهار ست شش دقیقه‌ای است.


رميصا

1396/08/28 11:05 ق.ظ

ما امروز بعد از نرمش وطناب وارم رفتيم كه من يه خورده دير رسيدم ولي به همه ي تمرينات رسيدم واز اين موضوع معذرت مي خواهم🙏🏻🙏🏻🙏🏻


رميصا

1396/08/28 11:07 ق.ظ

ما تمرينات حمل توپ داشتيم كه خيلي خوب بودن ومن رو به شخصه اماده كردن👌🏻👌🏻👌🏻


رميصا

1396/08/28 11:11 ق.ظ

ما بازي واتر پلوي عاعاليييي رو داشتيم👌🏻👌🏻

كه بعضي ازبچه ها بايد تلاش كنن ولي عالي بود👍🏻👍🏻👍🏻


رميصا

1396/08/28 11:14 ق.ظ

من تو وتر پلو كاپيتان بودم كه تيم ما برد ولي تيم بازنده كه البته نمينونيمم بگيم بازنده چون نهايت تلاششون رو كردن وازشون ممنونم🙏🏻🙏🏻🙏🏻😊😊😊😊😊


مانیا سحرخیز

1396/08/28 12:29 ب.ظ

تاریخچه واترپلو

واترپلو (Water polo) یک ورزش گروهی است که با استفاده از توپ در آب برگزار می‌شود. که در آن دو تیم با ۶ بازیکن و یک دروازه‌بان در هر تیم به همراه ۵ بازیکن ذخیره در این ورزش شرکت می‌کنند و در محوطه‌ای درون استخر به ابعاد ۲۰در ۲۵ متر بازی می‌کنند. بازیکنان باید با شنا کردن حرکت کنند. این بازی در ۴ زمان ۸ دقیقه‌ای برگزار می‌شود. برنده تیمی است که در این ۴ زمان توپ‌های بیشتری را وارد دروازهٔ حریف کند.

واترپلو در دهه ۱۸۷۰ در بریتانیا اختراع شد و نخستین قواعد آن در اسکاتلند و انگلیس ایجاد شد، اولین بازی بین‌المللی بین تیم‌های ملی این دو کشور در سال ۱۸۹۰ در لندن برگزار و با پیروزی اسکاتلند به پایان رسید. ترجمه تحت‌اللحفظی واترپلو به معنای «چوگان آبی» است. این رشته نخستین ورزش گروهی بود که در سال ۱۹۰۰ وارد المپیک شد که با قهرمانی بریتانیا همراه بود. حاکمیت بریتانیایی‌ها بر این رشته بعدها از میان رفت و کشورهایی چون مجارستان، ایتالیا، هلند و کشورهای اروپای شرقی به قدرت‌های اول این رشته بدل شدند. ورود واترپلوی زنان به بازی‌های المپیک در المپیک ۲۰۰۰ سیدنی صورت گرفت. ادارهٔ این ورزش در سطح بین‌المللی بر عهده فدراسیون بین‌المللی شنا با نام اختصاری «فینا» است. طول استخر واترپلو در مسابقات بین‌المللی ۳۰ و عرض آن ۲۰ متر است. دروازه‌ها ۳ متر عرض دارند و ۹۰ سانتی‌متر از سطح آب ارتفاع دارند. وزن توپ هم ۴۰۰ تا ۴۵۰ گرم است. در مسابقات زنان از استخر کوچکتری به طول ۲۵ و عرض ۱۷ متر استفاده می‌شود.[۱]


مانیا سحرخیز

1396/08/28 12:34 ب.ظ

قوانین ورزش واترپلو

هر تیم از ۱۳ بازیکن تشکیل شده‌است که شامل هفت بازیکن اصلی و شش بازیکن ذخیره‌است. بازیکنان اصلی دارای یک دروازه بان و شش بازیکن زمین هستند. این شش بازیکن می‌توانند هم در نقش حمله و هم در نقش دفاعی ظاهر شوند و جای مخصوص به خود ندارند. یکی از قوانین مهم واترپلو این است که بازیکنان زمین اجازه ندارند توپ را با دو دست بگیرند و باید آن را فقط با یک دست کنترل کنند. در فاصله دو متری از دروازه بان‌های هر تیم نشانه‌هایی به نام خط دو متری وجود دارد. بازیکنان تیم مقابل اگر توپ نداشته باشند نباید وارد این محوطه شوند. مدت زمان بازی برای آقایان در جهار ست هشت دقیقه‌ای و برای خانم‌ها چهار ست چهار تا شش دقیقه‌ای است.

اندازه زمین ( بیـن المللی ) – طول ۳۰ متر و عرض ۲۰ متر و عمق آب ۲ متر ( ۴ پا ) و نباید از ۸۰/۱ متر کمتر باشد در مسابقات داخلی سعی بر این است که شرایط فوق رعایت شود و برای بانـوان ۱۷×۲۵ متر می باشد.

اندازه دروازه : طول آن ۳ متر و ارتفاع ۹۰ سانتی متر و عمق ۳۰ سانتی متر و جنس آن از چوب یا فلـز و یا پلاستیک و رنگ آن سفید می باشد.

محیط توپ : بین ۶۷ تا ۷۱ سانتی متر و جنس رویه آن از چرم یا پلاستیک باشد .

وزن توپ : ۴۰۰ تا ۴۵۰ گرم و رنگ زرد می باشد .

شروع بازی : توسط حلقه ای توپ در وسط آب قرار می گیرد و یا توسط داور انداخته می شود.

تعداد تعویض : آزاد


مانیا سحرخیز

1396/08/28 12:40 ب.ظ

ورزش از دیدگاه اسلام:

اسلام به ورزشکار به دیده احترام می‌نگرد. زیرا در این دین الهی هر عملی که انسان را در راه رسیدن به کمال یاری نماید ارزشمند خواهد بود بنابراین اگر ما غرضی از خلقت انسان را قرب به خداوند متعال بدانیم باید نقش و تأثیر ورزش را در رسیدن به این هدف عالی انسانی مورد توجه قرار دهیم.

نوشتن یک نظر

نام:
ایمیل:
نظر:
افزودن نظر